Interview Losseveter.nl:  Remona Fransen 'Ik wil een persoonlijk record scoren en dan zien we het wel'                      Januari 2013

Voor Remona Fransen was 2012 fysiek en mentaal misschien wel het meest uitdagende jaar uit haar sportcarrière. Twee jaar op rij ging het fantastisch. In 2011 won ze bij haar eerste internationale toernooi ooit, het EK indoor in Parijs, meteen een bronzen medaille. Outdoor draaide ze vier sterke meerkampen, verbeterde ze haar persoonlijk record met ruim 200 punten naar 6198 punten en nam ze deel aan het WK in Daegu.

Maar in 2012, op weg naar haar grote doel de Olympische Spelen, werkte haar lichaam niet mee. Blessures maakten dat ze constant moest balanceren tussen risico’s nemen of in de veilige zone blijven. Ze redde het om fit aan de start te staan bij het EK in Helsinki maar wedstrijdritme ontbrak en Fransen slaagde er niet in om zich te kwalificeren voor de Olympische Spelen. ‘Het EK werd uiteindelijk mijn enige en belangrijkste wedstrijd van het jaar. Dat ging naar omstandigheden nog best wel goed. Ik had een hele slechte voorbereiding gehad door de blessures dus ik was allang blij dat ik kon starten. Ik miste wedstrijdritme en de opbouw naar een groot toernooi toe. Helaas, maar ik ben wel blij dat ik die wedstrijd heb gedaan.’

Ze sloot het outdoorseizoen van 2012 af met een lange zomerbreak. ‘Dat had ik wel even nodig, voor mijn lichaam en ook mentaal, even tot rust komen. ‘Het was een zwaar seizoen en bovendien had ik de olympische limiet niet gehaald. Die limiet was mijn grote doel. Het was heel zuur en ik heb de tijd genomen om tot rust te komen en die teleurstelling te verwerken.’

In oktober werd de training hervat en nu staat de 27-jarige Fransen kort voor de start van het indoorseizoen. In maart vindt het EK indoor in Göteborg plaats en ondanks dat Fransen twee jaar geleden een EK medaille won heeft ze nog geen zekerheid over deelname. ‘In totaal starten straks 15 of 16 atletes bij het EK. Er worden er acht uitgenodigd op basis van de outdoorranglijsten, daar zit ik sowieso niet bij. De lijst wordt aangevuld met de eerste zeven van de Europese indoorlijst. Dus ik moet zorgen dat ik een goede indoormeerkamp draai. Hopelijk lukt dat al bij de meerkampinterland eind januari.’

De trainingen van de meerkampster draaien inmiddels alweer lekker. ‘Het gaat nu wel goed. Aan het begin van de winter ging het zelfs heel goed. Maar afgelopen maand kreeg ik wat last van mijn kniepees en ik moest even gas terug nemen om dat goed te laten genezen. Inmiddels ben ik weer begonnen met de opbouw en dat lijkt nu heel goed te gaan. Ik doe aanstaande zaterdag mijn eerste wedstrijd horden en kogel in Apeldoorn’.

Remona Fransen traint nu bijna drie jaar bij Ronald Vetter en heeft onder zijn hoede een behoorlijke progressie geboekt. Op alle onderdelen heeft zij haar persoonlijke records aangescherpt, alsmede ook haar persoonlijke records op de vijf- en zevenkamp. ‘De samenwerking verloopt heel goed. Ronald is een erg goede trainer en coach. Als trainer weet hij heel goed wat ik nodig heb om sneller te worden. Wat voor mij, omdat ik lang ben, best lastig is. Daar zijn we heel veel mee bezig geweest de afgelopen jaren. Bijvoorbeeld met horden moet ik ervoor zorgen dat ik snellere en kortere passen maak tussen de horden. Het snelle bewegen is voor mij heel belangrijk vanwege mijn lengte en dat heeft hij heel systematisch opgebouwd. Op die manier pakt hij alle onderdelen heel systematisch aan en dat weet hij ook heel goed over te brengen. En dat is wat ik vraag van een coach, dat hij ziet wat ik nodig heb. We trainen in een groep maar binnen dezelfde trainingen verschillen bij iedereen de accenten.’

Met het EK indoor in Göteborg voor de deur is haar optreden bij het vorige EK nog steeds een belangrijke inspiratie. ‘Het was een fantastische wedstrijd en ik ben nog steeds supertrots dat ik toen een medaille pakte. Ik haal daar nog steeds veel voldoening en inspiratie uit. Ook de ervaring die ik daar heb opgedaan, wat ik daar toen heb geleerd, is ontzettend waardevol geweest.’

Terugkijkend op de individuele onderdelen ziet Fransen nog voldoende mogelijkheden voor progressie.’Parijs was een dag dat alles samenviel maar er waren wel dingen die beter hadden gekund. Er had nog meer in gezeten. Bijvoorbeeld horden. Ik was heel erg zenuwachtig , en ik zat te trillen in mijn blok. Dat heeft zeker invloed gehad op de race want als je ziet hoe ik in vorm was die dag, dat staat niet gelijk met de tijd die ik liep op horden. Had ik mijn zenuwen iets meer in bedwang weten te houden dan had ik misschien wel iets harder kunnen lopen. En ook de 6m06 met verspringen moet iets verder kunnen.’

Toch wil Fransen nog niet teveel vooruit kijken naar Göteborg. ‘Ik ben daar nu nog niet mee bezig. Ik moet eerst zorgen dat ik daar überhaupt sta. Dat is prioriteit nummer één en als ik daar dan eenmaal sta denk ik niet dat ik bezig moet zijn met de medaille van twee jaar geleden. Ik wil weer een persoonlijk record scoren en dan zien we het wel. Ik ben sterker en sneller geworden maar de concurrentie zit ook niet stil. Ik moet eerst zorgen dat ik er sta.’

Alle aandacht is nu gericht op het komend seizoen. Ook al is de nieuwe olympische cyclus begonnen, voor Fransen is Rio de Janeiro nog te ver weg. ‘Ik wil eerst lekker dit seizoen doen. Ik kijk heel erg uit naar de komende maanden, het EK en WK zijn twee fantastische wedstrijden. Daarna zien we wel verder. Vier jaar is een lange tijd, ik weet nog niet of ik zo lang doorga.’  

www.losseveter.nl

 

'Ik weet nog niet of ik doorga tot Rio de Janeiro'                                                              Leidsch Dagblad 04-07-2012 door Hielke Biemond

 Leiden - Wat doe je als het laatste sprankje hoop op een Olympisch ticket is vervlogen? Even nergens aan denken en naar de film. Meerkampster Remona Fransen (26) vond na een mislukte kwalificatiepoging troost bij Spiderman.  

Vlak voordat de film begon, nam ze haar telefoon op. Ging het tóch over atletiek, in die bioscoopzaal, de sport waar ze juist even van was weggevlucht. Berusting klonk door in haar stem. ,,Ik wist vóór het EK eigenlijk al dat mijn voorbereiding niet goed genoeg was geweest om de Olympische limiet te halen.''
Sport kan prachtig zijn, zeker in een zomer waarin de heroïsche verhalen zich samenballen. Fransen leek lange tijd één van de uitverkorenen te worden voor wie heldendom in het verschiet lag, op een atletiekbaan in Londen. Maar daar was dan die meedogenloze, harde kant van sport.
Oneindig veel trainingsuren, het opzeggen van haar baan als fysiotherapeute; het is allemaal voor niets geweest. ,,Twee maanden geleden was ik nog hartstikke goed'', somberde de Voorhoutse. ,,Ik heb de hele winter ontzettend goed getraind.''
Het leek een onschuldige blessure, de kleine spierkneuzing in haar voet. Een vervelend oponthoud slechts op de weg naar Londen. Inherent aan haar sport, die een zware wissel op het lichaam trekt. Toen daar een kuitbeenblessure overheen kwam, begon het plotseling penibel te worden.
,,Door die twee blessures ben ik snel teruggevallen'', aldus Fransen. ,,Ik heb niet genoeg kunnen trainen op een aantal onderdelen. Vooral de voorbereiding op het hoog- en verspringen was niet goed genoeg. Alles bij elkaar is het vooral pech.''
Verder dan een twaalfde plaats reikte ze niet, op het EK in Helsinki, haar enige overgebleven kwalificatiemoment. Weg Spelen, weg droom. ,,Ik was er enigszins op voorbereid'', sprak ze opvallend monter. ,,Wel had ik gehoopt dat ik iets beter zou presteren. Eigenlijk waren het dus twee teleurstellingen.''
Was het leven maar een film, moet de gedesillusioneerde atlete hebben gedacht. Spiderman raakt nooit geblesseerd als er heldendaden worden verwacht. ,,Op dit moment kan ik er goed mee omgaan'', benadrukt ze. ,,Nog wel. Dat wordt anders op het moment dat de Olympische Spelen bezig zijn. Dan krijg ik het moeilijk. Nu wist ik dat er niet meer inzat. Ik voelde me simpelweg niet goed genoeg om de limiet te halen. Straks, voor de televisie, besef ik pas dat het er met een goede voorbereiding wél ingezeten had.''
Elke dag naar de bioscoop gaan is geen optie, donderdag pikt Fransen de draad weer op. Want deceptie of niet, de drang om beter te worden, om mooie dingen te presteren, blijft aanwezig. ,,Ik ga nog een paar weken goed trainen'', vertelde ze. ,,Het seizoen is nu heel snel afgelopen. Komend weekeinde heb ik een wedstrijd in Hilversum, binnenkort in Eindhoven.''
En zowaar kan ze zich alweer verlekkeren bij de gedachte aan een volgende gelegenheid om te schitteren. ,,In augustus heb ik weer een meerkamp. Daar kan ik een paar weken naartoe leven. Want ik heb heel veel werk verzet, dat mag niet voor niets zijn.''
Achter Londen ligt een grote leegte, voor Fransen dan - een sporter die leeft in vierjarenplannen. ,,Ik weet nog niet of ik doorga tot de Spelen in Rio de Janeiro, over vier jaar. Dat is nog héél ver weg. Volgend jaar staat het EK Indoor op het programma, en het WK in Moskou. Daar richt ik me op, daar kijk ik naar uit.''

AtletiekUnie.nl - Remona Fransen: "Die 82 punten zijn meer dan het klinkt" (april 2012)

Met haar p.r. van 6198 punten op de zevenkamp is Remona Fransen nog 82 punten verwijderd van de limiet voor Londen. ‘Maar dat is meer dan het misschien klinkt. Al zal ik er natuurlijk alles aan doen om de Spelen te halen.'

De 26-jarige Fransen beleefde vorig jaar een grote doorbraak. Ze won brons bij de EK indoor in Parijs, met een p.r. van 4665 punten. Ze wist zich bij een derde poging te kwalificeren voor de WK in Daegu. In Zuid-Korea eindigde ze op een 19-de plaats.
‘Dat laatste was teleurstellend. Ik ben echter heel blij met wat ik vorig jaar heb bereikt en het is een goede leerschool geweest. Vier meerkampen in drie maanden tijd is écht teveel. Dat voelde ik in Daegu vooral op de 200 en de 800 meter.'
De pupil van coach Ronald Vetter had echter weinig keus. Bij haar eerste meerkamp in Götzis bleef ze steken op 6012 punten - al was dat wel de eerste keer dat ze de grens van 6000 punten passeerde. Bij de tweede zevenkamp, bij de Europa Cup, was het bar slecht weer. De derde poging, in het Duitse Ratingen, leidde naar het fraaie p.r. van 6198 punten en naar de WK.


Remona Fransen in Götzis, het Oostenrijkse meerkampmekka

Fransen heeft sinds oktober heel goed kunnen trainen, zo zegt ze. In februari verstapte ze zich bij een training hoogspringen en kneusde ze een pees in de rechtervoet, waardoor ze geen NK meerkamp kon doen. Bij de AA-Drink NK Indoor beperkte ze zich tot het kogelstoten. Maar vóór die februarimaand had ze in Praag bij een interland al wel een volledige vijfkamp gedaan, met 4553 punten als resultaat.
‘Terwijl het eigenlijk niet de bedoeling was die meerkamp af te maken. Maar het ging daar zó lekker dat ik maar door ben gegaan', zegt ze. ‘Deze winter wilde ik weinig wedstrijden doen. In 2010 en 2011 kwam ik met een achillespeesblessure uit het indoorseizoen en kostte het vier, vijf weken daarvan te herstellen. Dat kan ik me in dit Olympische jaar niet permitteren.'

Want het hoofddoel van 2012, dat moge duidelijk zijn, is de zevenkamp bij de Spelen van Londen. ‘Met dat in het hoofd heb ik in 2008 besloten om alles op de topsport te zetten', zegt ze. ‘Al is Londen geen eindpunt.'
De limiet ligt 82 punten hoger dan haar huidige p.r. ‘Maar dat is minder makkelijk te bereiken dan het klinkt', zegt ze. Want haar beste score behaalde ze afgelopen zomer bij de meerkamp in Ratingen, in een wedstrijd waarin bijna alles goed ging, met onder meer 1,86 op hoog, 6,28 bij het verspringen en 24,49 op de 200 meter. Winst moet ze in 2012 vooral boeken bij het kogelstoten en speerwerpen. In Ratingen scoorde ze daar 13,09 en 36,83 meter.
‘Het zijn onderdelen die me van nature niet liggen en waar we in de training ook veel aandacht aan besteden. Gelukkig heeft Ronald er als coach veel ervaring in. Het heeft geen zin om de hulp van echte specialisten in te roepen. Dat is me, ook vanuit het buitenland, wel eens aangeboden. Maar ik moet het van de heel basale technieken hebben. Bovendien zou het niet goed zijn om het in een Olympisch jaar ineens heel anders te gaan doen.'


Remona Fransen in Deagu (WK Atletiek 2011)

Zoals Fransen al opmerkte: de voorbereidingen verlopen tot nu toe naar wens. In januari trainde ze in Stellenbosch. Vorige week keerde ze terug van een trainingskamp van twee weken op Tenerife. En na enkele weken trainen in Nederland worden eind april in Valencia de puntjes op de i gezet. Bij de wedstrijden in Lisse en Hoorn van het Nationaal Baancircuit en bij een competitiewedstrijd vinden de laatste voorbereidingen plaats, zo staat nu in de planning.
‘We hebben in Zuid-Afrika en op Tenerife héél hard kunnen trainen. Ik was er gelukkig helemaal belastbaar. Na terugkeer had ik dat de eerste dagen nog niet zo in de gaten. Maar ik heb nu een paar dagen heel rustig gedaan. Volgende week gaan we er weer hard tegen aan.'

De eerste poging om de Spelen te halen doet ze eind mei bij de internationale meerkamp van Götzis, waar ze vorig jaar als twaalfde eindigde en waarvoor ze de uitnodiging al op zak heeft. Als ze daar de 6280 punten binnenhaalt, zal ze vóór Londen geen meerkamp meer doen.
Lukt het nog niet, dan zijn half juni de wedstrijd in Ratingen en eventueel eind juni de meerkamp bij de EK in Helsinki alternatieven. ‘Ik weet dat ik beter geen vier meerkampen kan doen, maar voor de Spelen zal ik echt alle kansen benutten die er zijn', zegt ze.

Fransen verwierf vorig jaar de A-status en de daaraan verbonden inkomsten. Mede daardoor kon ze haar parttime baan bij Sportfysiotherapiepraktijk Leiden opzeggen. ‘Erik van Putten is nog wel mijn fysio, maar hij zegt wel eens min of meer serieus dat hij me pas ná de Spelen van Rio weer in dienst neemt', zegt de atlete.
Ze is verhuisd naar Amsterdam, waar ze met haar vriend Marc de Hond, die als rolstoelbasketballer kwalificatie voor Londen nét miste, samenwoont en waar ze ook een deel van de trainingen doet.
Er is veel veranderd in het sportleven van Fransen, maar ze lijkt er niet of nauwelijks van onder de indruk. ‘Die medaille in Parijs en meedoen in Götzis en Daegu? Het was heel erg mooi, maar het was niet overweldigend', zegt ze.
Om er na enig nadenken als verklaring aan toe te voegen dat ze er waarschijnlijk mentaal al op voorbereid was. ‘Want als ik mezelf doelen stel, dan zie ik mezelf daar ook al staan. Niet als droom, maar als toekomstbeeld.'


Tekst: Cors van den Brink
Foto's: Erik van Leeuwen

All Track Press: Ronald Vetter en de puzzel van de meerkamptraining (Cors van den Brink 11-05-2011)

INTERVIEW MET DE COACH VAN REMONA: RONALD VETTER

Voor de meerkamptrainer is iedere trainingsweek een puzzel. Zeven of tien disciplines die elk om aandacht vragen. Welke onderdelen verdienen prioriteit? Wat is wel en niet te combineren? Ronald Vetter heeft er zo zijn eigen ideeën over. ‘Gas terugnemen? Dat moet je als coach ook durven.’

Coachen is een vorm van puzzelen. Het zijn niet alleen de verschillende disciplines die een uitdaging vormen. Coaches hebben ook te maken met atleten die in een verschillende fase van hun voorbereiding zitten. ´Afgelopen winter deed Remona Fransen wél wedstrijden en had ze na de EK indoor in Parijs rust nodig. Yvonne van Langen heeft doorgetraind en was daardoor in april, tijdens onze trainingsstage in Valencia, een stuk dichter bij de wedstrijdvorm´, zo geeft Vetter als voorbeeld. ‘Dan kunnen ze wel tegelijkertijd hetzelfde onderdeel laten trainen, maar met verschillende opdrachten.’ 

Hij verheugt zich op de komende zomer, met toernooien voor de jeugd (EJK en EK-onder-23) en voor zijn seniorenploeg Götzis, een Europa Cup en de WK in Daegu als belangrijkste doelen. Atletiek Week vroeg hem naar de voorbereidingen.

‘Tussen oktober en januari is er alle tijd voor onder andere circuittrainingen waarin vooral kracht en algemeen uithoudingsvermogen getraind worden. Tussen het indoorseizoen en de meerkamp in Götzis heb je geen tijd nog eens zo’n uitgebreide algemene voorbereidingsperiode in te bouwen. Dan kies ik vaker voor oefenvormen die een duidelijke relatie hebben met bijvoorbeeld de sprint, het hoog- en verspringen, zoals loopsprongen en lage horden.’

Omvang omlaag
‘In de laatste twee weken voor de meerkamp gaat de omvang van de training drastisch omlaag. In de laatste week doe je nog wel iets, maar daarvan is het psychische effect belangrijker dan het fysieke. Als atleten die gewend zijn zes dagen per week te trainen vijf dagen niets zouden doen, worden ze erg onrustig. Maar dit is wel het wezen van de atletiektraining: hard trainen en dan gas terug durven nemen. Dat moet je goed plannen en als het dan het juiste effect heeft, krijgen je atleten daar vertrouwen in.’

foto: Erik van Leeuwen

Vetter verlangt van zijn atleten dat ze de trainingsvormen voor alle meerkamponderdelen voldoende hebben opgebouwd voor ze weer aan een meerkamp beginnen, ook als dat hun kwalificatieplannen doorkruist. Hij schetst een – vooralsnog – hypothetische situatie: ‘Remona had na de EK indoor meer tijd nodig om te herstellen dan we vooraf verwachtten. Ik zou het acceptabel vinden als ze daardoor dit jaar de WK niet haalt, als ze daardoor beter door kan trainen en in het Olympisch jaar op een hoger niveau staat.’

Flink belastbaar
Dat uitgangspunt betekent ook dat zijn atleten flink belastbaar moeten zijn in de weken vóór hun meerkamp. Dat bereik je alleen door een lange voorbereidingsperiode met veel algemene trainingsvormen. Dit bereik je niet door

onbeperkt hard te trainen, een goed trainingsplan is essentieel. Maar wanneer is dit goed? Je wilt niet te veel belasten maar ook niet onder-belasten. Natuurlijk informeer je dagelijks naar de nachtrust, het algemeen gevoel van fitheid en de pijntjes maar de zin hiervan is beperkt. Gemotiveerde atleten willen altijd hard trainen en dús vinden ze dat het goed gaat als hun spieren zich wel oké voelen!

Maar aangezien spierweefsel sneller hersteld dan peesweefsel, wat minder receptoren heeft om de mate van herstel aan te geven, zal je te snel weer gaan belasten als je op het gevoel van de atleet af gaat. Het is mijn verantwoordelijkheid als coach om dat te bepalen en dat is ook de hele crux van het trainingsprogramma.’

Beroep van coach te risicovol’ 

 

Ronald Vetter heeft al een lange geschiedenis als trainer in de atletiek. Hij werkte in een ver verleden in het voormalige district West 1 als bondscoach voor de vier werponderdelen en verzorgde ook vele regionale trainingen voor werpers en meerkampers. Dat deed hij naast zijn werk als fulltime docent aan het CIOS in Haarlem, waar hij onder meer les gaf in inspanningsfysiologie, didactiek en atletiek.

In 2006 werd Vetter aangesteld als bondscoach bij de Atletiekunie, aanvankelijk door met onbetaald verlof te gaan. Twee jaar later zegde hij zijn baan in het onderwijs op.

Het beroep van atletiektrainer is risicovol, zegt Vetter. Als je goede atleten hebt, kun je er misschien een deel van je brood mee verdienen. Maar als die atleet een been breekt en niet meer op niveau kan presteren, raak je als coach je positie kwijt. Door die onzekerheid gingen veel goede mensen verloren voor onze sport.’

Slim combineren
Dat programmeren is een kwestie van slim combineren, zo maakt Vetter duidelijk. ‘Je moet groepjes maken van oefeningen die explosief zijn en veel spierschade veroorzaken en onderdelen die dat minder doen. Zo kan je als coach zoveel mogelijk zekerheid creëren dat de atleet de volgende belasting aan kan, zonder dat-ie zich daar zelf mee hoeft te bemoeien. Krachttraining heeft bijvoorbeeld een heel andere impact dan springen of sprinten. Ook als je niet helemaal fit bent, kun je meestal nog best een krachttraining doen. De meeste trainers denken: krachttraining is zo zwaar. Maar gedacht vanuit de piekkrachten valt dat best mee.’

Uitgangspunten
De atleten van Vetter trainen zes dagen per week en doen dat meestal tweemaal per dag. Dat maakt het mogelijk een ander uitgangspunt in zijn programma te integreren: een dag ruimte tussen twee trainingen waarin snelheid een grote rol speelt, zoals voor het sprinten, hordenlopen en verspringen. ‘Die trainingen moet je met zo min mogelijke vermoeidheid kunnen doen’, zegt hij. ‘Waar vermoeidheid begint, gaat de snelheid omlaag en dat wil je niet omdat, daardoor het trainingseffect beperkt of teniet wordt gedaan’.

Als de onderdelen daardoor in de verdrukking komen, kun je combinaties maken van bijvoorbeeld sprint en ver of sprint en horden. ‘Liever van beide wat minder binnen één training dan de onderdelen apart op achtereenvolgende dagen.’

Bezuinigen kun  je ook door minder tijd te besteden aan de training van de onderdelen waarop een atleet toch al goed scoort. ‘Hou dat kort en to-the-point, zonder er veel oefenvormen voor te kiezen’, vindt Vetter. Een voorbeeld: ‘Remona traint eens per twee weken hoog en tweemaal per week het voor haar lastige speerwerpen. Yvonne traint iedere week op hoog. We doen weliswaar zoveel mogelijk met de groep, maar binnen het programma individualiseer ik wel.’

Bij het programmeren speelt de belasting van de diverse disciplines ook een rol. ‘Kogel en discus zou je dagelijks kunnen doen, maar als je twee keer in de week laat speerwerpen, moet je al heel voorzichtig zijn dat je de schouder niet overbelast. Dat geldt ook voor het hoogspringen: als je met een volledige aanloop springt is dat heel belastend. Je moet niet te vaak de wedstrijd willen imiteren, daar ga je echt niet mee vooruit. Remona had vóór de EK, waar ze haar Nederlands record sprong, slechts driemaal met volledige aanloop gesprongen. Tweemaal in de training en eenmaal, als training, op de NK. Je hebt als coach ervaring nodig om dat te durven. Maar ik heb geleerd dat je in de training niet moet vragen wat een atleet in de wedstrijd moet doen. De kracht, de concentratie en focus die daar nodig zijn, vergen een bereidheid die de meeste atleten alleen tonen als het er echt om gaat.’

 

AD Interviewt Remona: "London? Mooie stad, beetje duur!" (04-05-2011)

 

 AD INTERVIEWT REMONA: "LONDON? MOOIE STAD, BEETJE DUUR"

Nog 450 dagen en dan starten in London de Olympische Spelen van 2012. Reden voor dagblad het AD om aan potentiële Olympiërs te vragen hoe hun voorbereiding richting dit toernooi eruit ziet en wat er nog moet gebeuren om in Londen een prestatie van topformaat neer te zetten. Afgelopen woensdag was de beurt aan Remona en werd er door Arjan Schouten een mooi portretinterview gemaakt over haar grote doel!

Klik hier om het interview te lezen

Het leven van.... Remona Fransen (april 2011)

   

Magazine GezondheidPlus interviewde afgelopen maand Remona over haar leven als zevenkampster en wat hier allemaal bij komt kijken. "Structuur en regelmaat is erg belangrijk in mijn leven. Onrust over bepaalde dingen komen niet ten goede van mijn training en prestaties."

Klik hier om het hele artikel te lezen

Atletiekunie reportage: EK indoor mooi cadeau voor Remona Fransen (15-02-2011 door Cors van der Brink)

Een mooi cadeautje voor Remona Fransen: tijdens de stage van de Nederlandse atleten in het Zuid-Afrikaanse Stellenbosch kreeg ze de uitnodiging om deel te nemen aan de EK indoor in Parijs. Het trainingsprogramma werd meteen aangepast. ‘Twee weken langer de tijd om door te trainen', zegt ze. Op het NK meerkamp van komend weekend hoeft ze nog niet te pieken.

Het plan zag er aanvankelijk anders uit. ‘De bedoeling was om me in Apeldoorn via een hoge score te plaatsen voor die EK. Maar nu ik al zeker ben van deelname, kan ik nog wat langer doortrainen en hoef ik pas in het eerste weekend van maart in topvorm te zijn', zo licht de 25-jarige atlete toe.
Dat trainen doet ze twee keer twee dagen per week op Papendal. ‘Vorig jaar was ik hier drie dagen, maar het bevalt zo goed dat ik nu gekozen heb voor vier dagen', zegt ze. Maar die vier dagen knipt ze wel in twee delen, omdat ze op woensdag en op zaterdag een halve dag werkt als fysiotherapeute in de praktijk van de in atletiekkringen bekende Erik van Putten in Leiden. Op die dagen doet ze haar
trainingen in eigen omgeving.

Sponsoring
Ze draagt een trainingsbroek van het ene merk en een shirt met een ander logo. ‘Afgezien van enkele suppliers heb ik geen sponsor', zegt ze. Een beetje schipperen is het dus wel, maar Fransen heeft als sporter niet meer dan een B-status en moet financieel op haar tellen passen. Ze lijkt er niet om te treuren. ‘Ik vind ook dat je eerst wat moet bewijzen. Sponsoring moet je verdienen', zegt ze.
Haar ambities voor de meerkamp brachten haar eerder al tot ingrijpende beslissingen. Ze gaf twee jaar geleden als volwassen dochter haar eigen woonruimte op en trok, samen met haar vriend, bij haar ouders in om zo voordelig mogelijk te kunnen leven. ‘Maar we vinden het allemaal heel gezellig zo', zegt ze. ‘En het geeft rust, omdat ik me ook thuis helemaal kan focussen op mijn trainingen.'

Cum Laude
De keuze om voorlopig alles op haar sportcarrière te zetten, maakte ze in 2009, na enkele jaren waarin de progressie uitbleef. De combinatie van trainingen en een studie fysiotherapie - die ze overigens wel afsloot met een cum laude - bleek niet bevorderlijk voor de prestaties. De omkeer kwam toen ze méér tijd vrijmaakte voor de sport en deels verhuisde naar Papendal, mede omdat haar eigen coach Anthony Ott onvoldoende tijd vrij kon maken.
In 2009 maakte ze op de zevenkamp al een stevige sprong van 5285 naar 5798 punten en afgelopen zomer kwamen er nog eens 195 bij. Dat was nét te weinig om uitgezonden te worden naar de EK in Barcelona.
‘Maar ik had wel een geweldig zomerseizoen', vindt Fransen. ‘Voor het eerst kreeg ik een uitnodiging voor de meerkamp in Götzis: een geweldig evenement en zeer leerzaam voor mij'.
Ze werd er 16-de. Een maand later won ze de zevenkamp bij de Europa Cup in Hengelo. Voor eigen publiek wist ze op de 100m horden (14,10), bij hoog (1,87)- en verspringen (6,20), het speerwerpen (36,61) en op de 800 meter (2.15,24) persoonlijke records te scoren. De 200 meter liep ze in Götzis al sneller dan tevoren (24,98). Met de kogel kwam ze in 2009 tot 13,09m. ‘Barcelona had een mooi toetje kunnen zijn, maar ik ben
pas twee jaar echt goed bezig', zegt ze.

Leeg
‘Bovendien merkte ik dat ik na Götzis en Hengelo en de NK in Amsterdam (waar ze haar p.r. op verspringen nog 6 cm aanscherpte - red) helemaal leeg was. Ik kreeg ook wat last van mijn achillespezen, dus het was wel goed om daarna wat rust te nemen.'
Het meest trots is ze op de progressie van ruim vier meter bij het speerwerpen. ‘Dat is een onderdeel waar ik weinig gevoel voor heb en waar ik heel hard aan heb gewerkt. Ik heb moeite met het ritme in de laatste passen van de aanloop en de beweging van mijn arm, zodat niet alle kracht in de speer komt. We zijn er nog steeds hard mee bezig, want als je echt mee wilt doen, moet je wel zo'n veertig meter gooien.'

Vol
Nu Jolanda Keizer, Yvonne Wisse en Laurien Hoos dit indoorseizoen geen meerkamp doen, valt het niet zo op. Maar het is wel degelijk vol op dit onderdeel in de Nederlandse atletiek, waar ook atletes als Nadine Broersen en Dafne Schippers afgelopen zomer al dichtbij de 6000 punten kwamen. ‘Ja, er mogen natuurlijk maar drie atletes per onderdeel naar de grote toernooien, zoals komende zomer de WK en de Spelen van volgend jaar. Maar ik kan me daar niet druk om maken. Ik heb geen invloed op de prestaties van anderen en concentreer me op mezelf.'
De eis voor de WK is 6100 punten en voor uitzending naar Londen zijn 6280 nodig. ‘Ik weet dat ik nog stappen kan maken', zegt ze.

Mazzel
In Parijs wil ze vooral genieten van haar eerste grote toernooi. ‘Ik ben trots dat ik er mag staan en hoop op een mooi p.r. Ik sta momenteel tiende op de Europese lijst, dus ik hoop dat ik me goed kan mengen in het veld deelneemsters. Het is mazzel dat de vijfkamp op de eerste dag is, want alleen voor die vrijdag waren nog kaarten te koop en mijn familie en vrienden wilden graag komen kijken.'
Wat de zomer brengt, is niet duidelijk. ‘Vreemd genoeg heb ik nog geen uitnodiging voor Götzis, terwijl ik er vorig jaar toch wel goed heb gepresteerd. De Atletiekunie is er nog mee bezig, ik zou er dolgraag meedoen. Maar anders zijn er wel andere mooie wedstrijden en natuurlijk weer een Europa Cup.'

Foto's: Erik van Leeuwen

 

Remona Fransen: Pendelen tussen Papendal en pa en ma (All Track Press, 24-06-2010, Cors vd Brink)

Ze keerde eind mei terug uit Götzis met vijf p.r.’s, maar de hoofdprijs – een startbewijs in Barcelona – ontbreekt nog. Toch wil meerkampster Remona Fransen komend weekend bij de Europa Cup in Hengelo pas kort voor de 800 meter weten of die limiet er dan wél in zit. ‘Ik hoop dat het allemaal weer nét iets beter gaat en dan zien we wel.’Ze pendelt al bijna een jaar tussen Papendal en pa en ma. Topsport vraagt om offers en Remona Fransen heeft vorig jaar haar eigen woning opgegeven: geld uitsparen om minder te kunnen werken en meer te kunnen trainen. Bovendien verblijft ze tegenwoordig drie dagen per week op Papendal. ‘Mijn ouders vonden het heel gezellig dat ik weer thuis kwam wonen en mijn vriend woont nu daar nu ook’. De 24-jarige atlete klinkt tevreden. ‘Het is vooral heel fijn en zinvol dat ik op Papendal ben’, zegt ze. ‘Daar heb ik rust en we hebben alles bij de hand om goed te trainen.’

foto: Erik van Leeuwen

Gymleraar
Haar gymleraar op de basisschool zag dat ze alle jongens eruit sprintte en vond dat ze maar eens moest kennismaken met atletiek. Vanuit Voorhout kon ze kiezen tussen Leiden en Lisse en het werd De Spartaan. Daar zag coach Gerard Lenting haar talent. Ze kreeg uitnodigingen voor regiotrainingen en kwam als juniore al op het podium bij de nationale kampioenschappen. Tussen 2003 en 2005 behoorde ze tot de vaste kern van het meerkampteam bij de Europa Cup. ‘Ik heb me altijd als meerkampster gezien’, zegt ze terugkijkend.

Toen Lenting in 2005 zijn trainersloopbaan voortzette in Qatar nam Anthony Ott zijn plaats in bij De Spartaan. Hij coachte er ook zevenkampster Yvonne Wisse. Fransen was inmiddels begonnen aan een studie fysiotherapie. ‘Dat was misschien niet zo handig, maar ik wilde die studie heel goed doen en ben er trots op dat ik cum laude ben afgestudeerd. Maar voor de atletiek waren het verloren jaren, door de drukte en door blessures.’

In 2008 keerde ze terug in het team voor de Europa Cup, die ook in dat jaar in Hengelo werd gehouden. Maar de resultaten vielen nog tegen en daar baalde ze erg van. Met 5249 punten was ze nauwelijks beter dan bij haar beste meerkamp tot dan toe. Een jaar later maakte ze wel een flinke sprong, toen ze op haar eigen accommodatie in Lisse tot 5798 punten kwam en de Nederlandse titel won.

Andere aanpak
‘Het werd tijd voor een andere aanpak’, zegt Fransen over die periode. Coach Ott kon onvoldoende tijd vrijmaken om zijn meerkampsters verder te begeleiden. Terwijl Fransen juist meer uit haar sportcarrière wilde halen en bereid was daar veel voor opzij te zetten. In onderling overleg is besloten dat beide atletes aansluiting zouden zoeken bij de meerkampgroep van bondscoach Ronald Vetter. Ott verzorgt de hordetraining nog en Peter van Wijk is de specialist voor het verspringen.

foto: Erik van Leeuwen

Haar werkgever Erik van Putten, die als fysiotherapeut veel in de sport doet, bleek bereid flexibele arbeidstijden in te plannen. Fransen werkt gemiddeld nog twaalf uur per week. Ze moest daarom haar eigen woning opgeven en terugkeren naar het ouderlijk huis.

De trainingsweek begint tegenwoordig met drie dagen Papendal, waarop ze zes trainingen afwerkt. De rest van de week is Fransen in Voorhout en traint ze op donderdag, zaterdag en zondag meestal in Amsterdam. Op woensdag en vrijdag werkt ze als fysiotherapeute.

Speerwerpen
Door de verbeterde trainingsomstandigheden heeft ze vooral in de krachttraining behoorlijke vooruitgang geboekt, zegt ze zelf. Ook het lopen en dan met name de tempoloopjes gaan een stuk beter. Op de meerkamponderdelen verbeterde ze in Götzis haar p.r.’s op horden, 200 en 800 meter en met de speer. Ze vijzelde haar meerkamp-p.r. op naar 5831 punten.

‘Mijn speerwerpen (nu 33,78 meter) moet nog heel veel beter. Het is echt heel jammer dat ik daar in vergelijking met de concurrentie zoveel punten verlies. Maar negen maanden trainen met Ronald Vetter was te weinig. Ik denk inderdaad dat ik op dat onderdeel een langzame leerling ben. Hoogspringen kon ik bijvoorbeeld altijd al.’

Focus
‘De omstandigheden zijn nog niet optimaal, maar al wel veel beter dan tot vorig jaar’, zegt ze. ‘In de komende tijd gaan we nadenken over de komende jaren. Daar wil ik nu nog niet mee bezig zijn. Met mijn prestatie in Götzis heb ik de B-status verdiend, dus er zijn wel wat meer mogelijkheden.’

‘Natuurlijk richt ik me voor honderd procent op de Spelen van Londen. Maar je moet realistisch blijven. Dit jaar heb ik van nabij meegemaakt dat Karin Ruckstuhl moest besluiten om te stoppen met de meerkamp. Dat was heel heftig en ook heel bizar, want ze was juist weer superfit. En toch konden we ons daar niet te lang door laten beïnvloeden. Ronald zei: “Karin zou niet willen dat we hierdoor onze eigen training verprutsen”, en zo was het ook.’

Als meerkampster is ze toch al gewend om niet te ver vooruit te kijken. Dat zal ze ook komend weekend niet doen: focussen op elk onderdeel is de opdracht die ze zichzelf stelt. ‘Ik hoop overal wat winst te boeken, maar zal pas vóór de 800m kijken of de limiet voor de EK erin zit’, zegt ze.

Remona Fransen legt de lat hoog      (uit: Leidsch Dagblad 12-06-2010, Robert Toret)

Voorhoutse meerkampster wil via Gouden Spike naar EK en Spelen

Leiden - Waar heel Nederland in de ban lijkt van het WK voetbal in Zuid-Afrika, staat in het leven van Remona Fransen dat 'andere grote sportevenement' centraal. De Olympische Spelen van 2012 in Londen moeten het hoogtepunt uit de carrière van de zevenkampster uit Voorhout worden.

Daarbij denkt de atlete van AV De Spartaan - vandaag te bewonderen tijdens de Gouden Spike, op de baan in de Leidse Hout - eendrachtig de Olympische gedachte: meedoen is belangrijker dan winnen. Al is het maar omdat Fransen nog een lange weg te gaan heeft richting de Britse hoofdstad. Om er straks alleen al bij te mogen zijn, zal ze zich nog flink moeten verbeteren, over enige aanspraak op eremetaal maar te zwijgen.

Fransen (24), de realiteit zelve, weet het. Al beseft ze ook dat ze haar top nog (lang) niet bereikt heeft en ze in korte tijd grote (en hoge) sprongen kan maken. Zo verbeterde ze zich begin juni, tijdens de internationale meerkamp in het Oostenrijkse Götzis nog.

,,Al was dat maar met dertig puntjes. Maar in twee jaar tijd heb ik mijn persoonlijk record met zeshonderd punten aangescherpt. Götzis was vooral ook mooi omdat vrijwel alle toppers daar aanwezig was. In dat veld heb ik me prima staande gehouden. Ik werd uiteindelijk zestiende en stond na de eerste dag zelfs elfde.''

Dat verval is voor een groot deel te wijten aan haar zwakste onderdeel op de meerkamp, het speerwerpen. ,,In Götzis gooide ik 33,78 meter, een pr. Maar daarmee tel je internationaal nog niet mee. Het is niets vergeleken met de meiden die veertig, vijfenveertig meter halen. Daar laat ik teveel liggen. Ik werk er hard aan, heb ook extra trainingen gevolgd, maar het gaat niet van harte. En daar baal ik flink van. Ik heb gewoon veel moeite met de techniek. Die zit er nou eenmaal niet in. Ik denk er teveel bij na, terwijl het vanzelf zou moeten gaan. Het moet als het ware een tweede natuur worden.''

Toch sterkt haar 'achilleshiel' haar juist in het geloof dat er nog veel rek in haar kunnen zit. De scores op de meerkamp worden samengesteld op basis van de 'Hongaarse tabel', waarin voor elke prestatie een bepaalde puntenwaardering is opgenomen. ,,Er valt gewoon nog heel te winnen met speer. Als ik ook richting de veertig meter ga, maak ik meteen een flinke sprong. Met hoogspringen ben ik top, mijn 100 meter horden is sterk en het verspringen gaat me ook aardig af. En op de andere onderdelen weet ik de schade beperkt te houden. De 800 meter heb ik bijvoorbeeld best aardig leren lopen. Alleen dat speerwerpen hè. Als ik daarmee flinke progressie boek en op de andere onderdelen nog iets weet te verbeteren, kan het leuk worden.''

De vastberaden Fransen laat alvast niets aan het toeval over. ,,Mijn vriend is overgekomen uit Griekenland en we zijn bij mijn ouders ingetrokken. Vooral uit kostenbesparend oogpunt, want ik werk nog maar anderhalve dag bij de praktijk van fysiotherapeut Erik van Putten. De komende jaren wil ik vol in mezelf investeren. Ik sta dagelijks op de baan, met uitzondering van vrijdag, mijn rustdag. Ik ben in de gelukkige omstandigheden dat ik de kans heb dat te doen. Die wil ik met beide handen aangrijpen. En waar het schip strandt, zien we wel. Als ik de limiet voor Londen niet haal, dan is dat flink balen. Maar dat betekent niet dat alles voor niks is geweest. Ik geniet ondertussen volop van mijn leven als sporter. Ik heb net twee weken getraind op een zonovergoten Tenerife. Dan voel je je toch wel bevoorrecht. En bovendien, over zes jaar is er in Rio de Janeiro nog een kans. Ook geen nare bestemming.''

Ondertussen kijkt Fransen ook minder ver vooruit. Ze wil zich de komende tijd vaker meten de wereldtop. Zo staat er eind juli een EK in Barcelona op het programma. ,,Daar zou ik heel graag bij willen zijn. Mijn PR staat nu op 5831 punten en de limiet voor dat toernooi is 6070. Ik krijg nog één kans, tijdens de Europacup in Hengelo later deze maand. Het zal nog een hele opgave worden, maar als ik me op hier en daar iets verbeter en verder nergens iets laat liggen, moet het kunnen.''

En passant aast ze ook nog op een stokoud record. ,,Mijn pr bij het hoogspringen staat op 1,85 meter, drie centimeter onder het Nederlands record. Dat staat al sinds 1975 op naam van Mieke van Doorn, die ook lid van De Spartaan was. Nee, ik heb haar nooit ontmoet. Laatst lag er toevallig wel een nichtje van haar bij me op de behandeltafel. 'O, ik heb een tante die ook aan atletiek deed', zei ze. Toen ik haar achternaam zag, wist ik genoeg. Op de club maken ze er wel eens grapjes over. Ik ben zelf 1,89 meter, dus dan is het: 'spring over jezelf heen'. Of: 'ga voor een clubrecord joh'. Het zit er in. Toen ik mijn pr sprong, raakte ik de lat niet eens. En ik heb al een paar dappere pogingen op 1,88 meter gedaan. Dat zag je die lat twijfelen, maar besloot ie uiteindelijk toch maar om eraf te vallen.'' 

 

Remona Fransen wint Sportprijs Teylingen - (uit: De Teyding 05-01-2010)

TEYLINGEN, 4 januari 2010 - Wethouder Wim Hollart heeft op maandag 4 januari de Sportprijs Teylingen 2009 toegekend aan Nederlands kampioen meerkamp (atletiek) Remona Fransen. Dit gebeurde tijdens de nieuwjaarsreceptie van de gemeente voor de inwoners van Teylingen. Fransen traint op dit moment in Zuid-Afrika, daarom werd de prijs in ontvangst genomen door haar moeder en broer. Foto's volgen dinsdag.

In juni werd de vierentwintigjarige Remona Fransen overtuigend en met een dik persoonlijk record Nederlands kampioen op de meerkamp, met Persoonlijke Records op onder andere het hoogspringen, verspringen en de 800 m. De stijgende vorm van Remona leverde eind augustus ook een tweede plaats op tijdens een internationale meerkamp in Woerden.

Door de grote progressie die Remona t.o.v. vorig jaar heeft geboekt, durft ze langzamerhand te kijken naar de limieten voor de internationale toernooien. Volgend jaar wil ze zich eerst proberen te plaatsen voor het EK in Barcelona met het kwalificeren voor de Olympische Spelen als belangrijkste doel.  
 
De jury is unaniem van mening dat Remona de Sportprijs van Teylingen heeft verdiend. De prijs is een wisseltrofee in de vorm van een beeld, vervaardigd door beeldhouwer Fons Versluijs.

In totaal waren er drie genomineerden:

  • KWV de Kaag / Meiden van Staal, Nederlands kampioen sloeproeien
  • RKVV Teylingen I, voetbalkampioen 3e klasse
  • Remona Fransen, Nederlands kampioen meerkamp

De jury bestond uit vier kenners op sportgebied, afkomstig uit de verschillende kernen van Teylingen te weten: Matthieu van Winsen, Voorzitter Warmunda; Paul van Riet, oud wethouder sport Voorhout , Remco de Bruijn, Sportdocent Rijnlands Lyceum Sassenheim, Rob van Dijk, Doelman Feyenoord.

Spartaan-atlete Fransen springt hoogspringrecord (uit: Witte Weekblad)

Door: Wouter Hoogkamer
Lisse – Bij de Europacup zevenkamp in het Poolse Sczcecin heeft Spartaanatlete Remona Fransen haar persoonlijke record hoogspringen aangescherpt tot 1.84 meter. Daarmee is zo nog maar vier centimeter verwijderd van het Nederlandse Record van 1.88 meter. Ook op de andere zes onderdelen presteerde Fransen goed. Na de eerste dag stond ze zelfs punten voor op haar recordmeerkamp, maar door een minder resultaat bij het verspringen, moest ze teveel inleveren op dat schema. Op de afsluitende 800 meter was Fransen wederom beter dan ooit, ze klokte een tijd van 2.17.65 minuten. Haar puntentotaal na zeven onderdelen was 5665 punten, haar tweede beste zevenkamp ooit. Ondanks haar goede uitslagen kon Fransen niet voorkomen dat het Nederlandse team uiteindelijk degradeerde, haar teamgenoten scoorde goed voor hun doen, maar hadden te weinig niveau voor de hoogste divisie.

De Spartaan huldigt topatletes (uit: Witte Weekblad 16-06-2009)

Door: Wouter Hoogkamer
LISSE - Met het NK Meerkamp achter de rug was er voor de wedstrijdafdeling van atletiekvereniging De Spartaan een goede gelegenheid om de medaillewinnaressen van de diverse nationale kampioenschappen, gehouden in de eerste helft van het jaar, te huldigen.

In het licht van drie keer titelstrijd was Remona Fransen grootverdiener. Voorzitter van De Spartaan Gert Jan Booij zette haar in het zonnetje vanwege drie medailles. Het talent won in februari zilver op het NK Indooratletiek op zowel het hoogspringen als de vijfkamp. Bij het NK Meerkamp, in het weekeinde van 6 en 7 juni op de eigen baan gehouden, veroverde Fransen goud op de zevenkamp. Collega Yvonne Wisse werd gehuldigd voor de zilveren medaille die ze behaalde op de 60 meter horden op het NK Indooratletiek. Eind mei plaatste zij zich op de zevenkamp voor het WK in Berlijn, later dit jaar. Lovende woorden waren er voor Anthony Ott, die als meerkamptrainer bij De Spartaan deze atletes onder zijn hoed heeft. Vele actieve atleten onder de toehoorders namen zich het inspirerend betoog van Booij over hard trainen en winnen ter harte. Wisse en Fransen, exponenten van het topdamesteam van De Spartaan, zijn evenals 400-meterloopster Romara van Noort opgesteld in het Nederlands team voor de Europacup-wedstrijd van aanstaand weekend in het Noorse Bergen. Fransen doet daar mee aan het hoogspringen, Wisse loopt de 200 meter en Van Noort staat opgesteld in het estafetteteam van de 4x400 meter.

NK-goud voor atlete Fransen (uit: Witte Weekblad 08-06-2009)

Door: Wouter Hoogkamer
LISSE - Remona Fransen is opnieuw Nederlands meerkampkampioene. De Voorhoutse scoorde zondag 7 juni op de baan van atletiekvereniging De Spartaan bovendien een nieuw record. Dankzij haar prestaties en die van clubgenoten als Yvonne Wisse, Rory van Noort en Eva van der Poel had de titelstrijd in Lisse plaats.

Fransen was de enige uit de meerkampgroep van trainer Anthony Ott die deelnam. Na een sterk optreden begin mei in Italië, waar ze haar persoonlijke record van 5285 naar 5513 punten bracht, stelde ze zich voor het NK 5700 punten ten doel. Door de harde tegenwind viel zaterdag 6 juni het eerste onderdeel, de 100 meter horden, met een tijd van 14.46 seconden ietwat tegen. Door met 1.81 meter hoger dan ooit te springen, maakte de Voorhoutse echter duidelijk in goede doen te zijn. Bij het kogelstoten landde de kogel voor het eerst binnen een zevenkamp na de lijn van dertien meter (13.07 meter). Vervolgens snelde ze naar een record op de 200 meter: 25.21 seconden. Na vier van de zeven onderdelen stond Fransen ruim aan de leiding, met 73 punten meer dan na de eerste dag in Italië. Op dag twee speelden de weersomstandigheden een grote rol. De dames hadden er vooral last van bij het verspringen, waar de wisselende wind het lastig maakte om goed op de afzetbalk uit te komen. Een vlaag van opluchting ging door het thuispubliek, toen Fransen na twee ongeldige pogingen bij haar derde sprong geldig afzette en pas landde na 6.24 meter. Wederom een verbetering van haar beste prestatie ooit. Het zesde onderdeel, het speerwerpen, is het minste onderdeel van de zevenkampster. 'Pas bij de derde poging begon het echt op speerwerpen te lijken', aldus Fransen. Die van 32.54 meter was zelfs verder dan tijdens haar recordmeerkamp. De favoriete voor de titel stelde haar doel bij naar 5800 punten. Op de 800 meter (2.18.50 minuten) kwam ze slechts enkele tienden van een seconde te kort om dat te realiseren.

Atlete Fransen favoriet op thuisbaan (uit: Witte Weekblad 03-06-2009)

Door: Wouter Hoogkamer
De atletiekbaan van De Spartaan is komend weekend het decor van het Nederlands Kampioenschap meerkamp. Met Remona Fransen heeft de club een grote favoriete aan de start. De zevenkampster is optimistisch over de wedstrijd.

 
Sinds het seizoen van 2008 heeft Remona Fransen een plan. Komend weekend op haar thuisbaan haar zevenkamptitel prolongeren maakt deel uit van dat plan. De Voorhoutse die na haar succesvolle juniorentijd enkele minder jaren kende, heeft sinds vorig jaar het plezier weer helemaal terug en wil de komende jaren nog veel van haar sport genieten en van zich laten horen. Begin 2006 kreeg Fransen last van een voetblessure en vervolgens kwam de ene blessure naar de andere. Ze besloot haar focus van de atletiek naar haar afstuderen te verleggen en deed pas eind 2007 weer een zevenkamp.
 
“De winter erna heb ik goed kunnen trainen. Ik trainde niet heel hard, maar wel regelmatig. Vervolgens werd ik Nederlands Kampioen en verbeterde op de verschillende onderdelen van de meerkamp mijn records, maar nooit binnen dezelfde zevenkamp. Ik had geen last meer van blessures, kreeg daardoor het plezier in de sport terug en mijn prestaties verbeterden zich.”
Het idee dat ze zo goed kon presteren zonder daar echt hard voor getraind te hebben, gaf voor de 24 jarige atlete de doorslag om er vol voor te gaan. “Eind 2008 heb ik een plan gemaakt voor de komende jaren. Einddoel daarvan zijn inderdaad de Olympische Spelen van Londen. Dat is voor mij gewoon een doel dat ik in mijn achterhoofd blijf houden. Het is goed om daarvan te blijven dromen en het na te streven.” De fysiotherapeute heeft de keuze gemaakt om minder te gaan werken en meer tijd voor haar sport vrij te maken. Dat ze begin mei haar zevenkamppuntentotaal verbeterde van 5285 punten tot 5512 punten, was het eerste resultaat van die keuze. Prolongatie van haar NK-titel moet het volgende worden.
Hoewel Fransen gezien wordt als de favoriete voor de titel bij het NK dat komende weekend op de atletiekbaan van De Spartaan wordt gehouden, zal de concurrentie groot zijn. Een drietal neoseniores jaagt onder aanvoering van Amanda Spiljard op de limiet voor het EK voor neosenioren (20-22 jaar) van 5500 punten. Bij de heren is de kampioen van 2008 Ludo van der Plaat favoriet voor de eindoverwinning. Op dit kampioenschap worden ook de juniorentitels verdeeld.

NK-zilver en records voor atlete Remona Fransen (uit: Witte Weekblad 24-02-2009)

Door: Wouter Hoogkamer
LISSE - Remona Fransen van De Spartaan is met een puntentotaal van 4.276 tweede geworden op het NK Indoor Meerkamp in Apeldoorn. De 23-jarige atlete scoorde in het weekeinde van 21 en 22 februari op alle vijf de onderdelen uitstekend. Ze verbeterde haar persoonlijke record met ruim 200 punten en bezet nu de zevende plaats op de nationale ranglijst aller tijden.

Fransen stelde zich ten doel beter te acteren dan haar resultaat van drie weken eerder (4.025 punten). Zij steeg boven zichzelf uit. Na een prima tijd van 8.73 seconden op de 60 meter horden volgde een hoogtesprong van 1.78 meter. Trainer Anthony Ott was zeer tevreden over laatstgenoemd onderdeel en gaf aan: 'Het scheelde weinig of ze had 1.81 meter hoog gesprongen.' De meerkampster deed het bij het kogelstoten (12.99 meter) en verspringen (5.94 meter) beter dan ooit. In de zandbak kwam ze zelfs verder dan de uiteindelijke Nederlands kampioene, Jolanda Keizer. Door een snelle 800 meter (2.21.87 minuten) werd de zilveren medaille veilig gesteld. De achterstand op Keizer was iets meer dan honderd punten. Zij staat nu vijfde op de nationale ranglijst aller tijden. Clubgenote Yvonne Wisse kreeg vlak voor het NK last van een lichte blessure en besloot de wedstrijd aan zich voorbij te laten gaan. Zij richt zich op het Europees Kampioenschap Indoor Atletiek, dat van 6 tot 8 maart in Turijn (Italië) plaatsvindt. Rory van Noort van De Spartaan toonde bij een wedstrijd in Berlijn aan dat hij na veel blessureleed op de weg terug is. Hij scoorde 4.705 punten op de zevenkamp, honderd punten meer dan vorige keer.

Record atlete Remona Fransen (uit Witte Weekblad 03-02-2009)

Door: Wouter Hoogkamer
LISSE - Atlete Remona Fransen van De Spartaan verbeterde zondag 1 februari haar persoonlijke record op de indoorvijfkamp tot 4.025 punten. Bij een interland in het Spaanse Zaragoza eindigde ze als beste Nederlandse op de achtste plaats in de eindstand.

Fransen begon de dag met een record op de 60 meter horden: 8.82 seconden. Bij het hoogspringen kwam ze tot 1.75 meter, alleen in buitenwedstrijden sprong ze ooit hoger. Ook bij het kogelstoten zette ze een nieuw record achter haar naam: 12.77 meter. De enige tegenvaller deed zich bij het verspringen voor. Fransen had moeite met het uitkomen bij de afzetbalk en liet in haar beste poging slechts 5.54 meter noteren, dertig centimeter onder haar beste sprong van afgelopen zomer, en minder ver dan haar concurrentes. Op de afsluitende 800 meter liep ze 2 minuten en 26.56 seconden, wederom beter dan ooit op een binnenbaan. Met 4.025, voldeed de 23-jarige atlete aan haar eigen doelstelling om de 4.000-puntengrens te overschrijden. Over drie weken is Fransen medaillekandidate bij het Nederlands Kampioenschap, waarbij ze het opneemt tegen onder anderen haar clubgenote Yvonne Wisse, die zondag ontbrak bij de interland, omdat ze werd geïnviteerd voor de internationaal hoogaangeschreven meerkampwedstrijd in het Estse Tallinn in het weekend van 7 en 8 februari.