Remona Fransen beëindigt topsportcarrière - 24 juli 2014

Atlete Remona Fransen heeft besloten haar topsportcarrière te beëindigen. De 28-jarige meerkampster kampt met teveel blessures om zich nog langer te kunnen meten met de wereldtop. “Met pijn in mijn hart moet ik afscheid nemen van wat ik goed kan en wat ik met zoveel plezier heb gedaan ”.

In het voorjaar van 2011 maakte Remona Fransen haar internationale doorbraak. Het Europees Kampioenschap Indoor in Parijs was haar eerste individuele internationale toernooi en ze veroverde direct brons op de vijfkamp. Ze was een laatbloeier, pas op haar 23ste ging ze fulltime trainen bij bondscoach Ronald Vetter op Papendal. Ze bleek meer te kunnen bereiken dan ze ooit voor mogelijk had gehouden. Ze verbeterde onder andere het Nederlands record hoogspringen naar 1m92: “Ik ging letterlijk met sprongen vooruit, elk seizoen weer op alle onderdelen van de zevenkamp PR’s. Het was geweldig. Mijn volgende doel werd kwalificatie voor de Olympische Spelen, om daar te mogen deelnemen was een langgekoesterde droom”. Een stresshaard in haar onderbeen gooide in de zomer van 2012 echter roet in het eten, waardoor Fransen de Spelen aan zich voorbij moest laten gaan: “Dat heeft veel pijn gedaan. Ik weet dat ik onder normale omstandigheden mee had kunnen strijden met de top. Ik had daar als topsportster echt alles voor over.”
Een lange lijdensweg volgde: “Ik had voorheen nooit ergens last van, en nu ging continu alles mis. Als ik van de ene blessure hersteld was, diende de volgende zich alweer aan: scheurtje in mijn adductor, overbelaste kniepees, daarna weer last van die stresshaard, tendinitis in mijn achillespees, daarna weer mijn knie, het langst dat ik de afgelopen jaren achter elkaar fit heb kunnen trainen was zes weken.” Enige lichtpuntje in de afgelopen twee seizoenen was haar deelname aan het EK indoor in Göteborg (2013) waar ze vierde werd. “Ook daar deed ik mee zonder ideale voorbereiding, maar ik liep een geweldig PR op de 60 meter horden en ik maakte mijn verste sprong ooit!”. Maar ook na die wedstrijd was Fransen genoodzaakt om te revalideren: “Vervolgens verzamelde ik weer al mijn moed om mijn rentree te maken. En voordat ik ook maar één wedstrijd heb kunnen doen ging er weer iets stuk. De laatste 2 jaar zat ik gewoon te vaak bij sportarts Peter Vergouwen in de wachtkamer“ Natuurlijk weet ik dat er ergere dingen in de wereld zijn, maar telkens weer die teleurstelling viel mij heel zwaar. Fulltime leven als topsporter, met de opoffering die daar bij hoort: keihard trainen, je alles ontzeggen wat nodig is om te presteren, en vervolgens door pech van blessures niet meer de mogelijkheid om wedstrijden te doen op topniveau. Ik had er alles voor over gehad om weer een keer fit aan de start te kunnen verschijnen. Met pijn in mijn hart moet ik constateren dat mijn lichaam dat blijkbaar niet meer toelaat. Dan komt het onvermijdelijke moment dat je een punt moet zetten. Ik ben iedereen ontzettend dankbaar die mij de afgelopen jaren gesteund heeft: mijn trainer Ronald Vetter, mijn trainingsgroep, oud-trainers, fysio’s, sportarts, de Atletiekunie, NOC*NSF, mijn sponsors, ouders, familie en vrienden.”
“Het wordt nu tijd om mij te richten op mijn maatschappelijke carrière. Ik ben werkzaam geweest als fysiotherapeut, maar oriënteer mij momenteel op nieuwe uitdagingen. Ik wil graag het bedrijfsleven in, waar ik mijn sportachtergrond bij kan gebruiken. De eerste prachtige kans heeft zich daarbij al aangediend. Het bedrijf Ortec Sports biedt mij een scholarship aan het Johan Cruyff Institute waar ik de opleiding International Master of Sport Management ga volgen. Ik kijk er enorm naar uit om te gaan beginnen!"

'Remona Fransen Fysiotherapie'                                                                                                                (10-07-2013)

Wie mij gevolgd heeft het afgelopen jaar weet dat ik veel uren op de behandeltafel heb doorgebracht. Blessures gooiden een aantal keer roet in het eten op sportief belangrijke momenten. Onlangs heb ik besloten om ook weer vaker AAN de behandeltafel te gaan staan. Uiteraard blijf ik daarnaast sporten, maar ik pak mijn oorspronkelijke werk weer op: sinds deze week ben ik weer parttime werkzaam als fysiotherapeut.

Deze week ga ik aan de slag met mijn eerste opdracht en ik hoop dat er nog velen gaan volgen. Ik kijk er naar uit om mijn topsportervaringen te gaan gebruiken in de praktijk.

Ik ben officieel zelfstandig fysiotherapeut met een VAR-verklaring. Dat betekent dat ik in diverse praktijken/instellingen kan waarnemen of bij drukte voor een periode als freelancer kan inspringen. Mijn onderneming staat ingeschreven in de Kamer van Koophandel als ‘Remona Fransen Fysiotherapie’.

Ik hoop de komende maanden aan de slag te kunnen als therapeut en daarnaast natuurlijk te blijven trainen voor de meerkamp. Het zal wel weer even wennen worden om sport en werk met elkaar te combineren.

Bent u een fysiotherapeut met een praktijk? Of maakt u deel uit van een sportteam waarbij een fysio nog is? Ik zou graag iets voor u betekenen. Ik werk op freelance basis dus het is mogelijk om mij in te huren voor een bepaalde tijd. Dit heeft als voordeel dat u kunt plannen (bijvoorbeeld tijdens ziekte, vakantie of uitbreiding van uw praktijk).

Dus mocht u iets voor mij weten, liefst in de ruime omtrek van mijn woonplaats Amsterdam, hoor ik graag van u.

 

Remona Fransen

Zevenkampster & Fysiotherapeut 

PS. Hier kan je een reportage zien van mij toen ik fysiotherapie en trainen ook combineerde, toen was ik opweg naar het EK indoor in Parijs. http://www.youtube.com/watch?v=f4swXH4Rgq8 

 

Een uitstapje...                                                                                                                                               (27-06-2013)

Afgelopen weekend was de EC voor landenteams en komend weekend is de EC meerkamp. Dit zijn altijd mooie en leuke wedstrijden en zeker om mee te doen! Helaas kan ik dit outdoorseizoen niet in het oranje tenue aantreden. Al sinds 2003 doe ik bij de senioren mee in het oranje… en dit jaar dus niet. Het is voor mij enorm balen dat ik nu alweer een groot toernooi aan mij voorbij moet laten gaan vanwege een blessure.

De afgelopen weken waren niet makkelijk. De zoveelste tegenslag, ik ben de tel inmiddels kwijt. Vorig jaar vond ik het enorm zwaar om alle teleurstellingen te verwerken, en uiteindelijk mijn Olympische droom moest laten varen. Ik lijk daar nu van geleerd te hebben. Ik heb gemerkt dat vooruitdenken en plannen maken mij helpen om door te gaan en toch te genieten.

Het telefoontje van mijn sportarts Vergouwen, waarin hij vertelde dat deelnemen aan een meerkamp dit seizoen niet mogelijk was. Hij vertelde dat mijn kniepees niet belastbaar genoeg is om te springen en als ik dit toch zou doen het grote gevolgen zou kunnen hebben. Diezelfde avond verzette ik mijn gedachten door te denken aan alle mogelijkheden die ik wél heb! Plannen binnen en buiten de atletiek hebben mij de boost gegeven om door te gaan zodat ik me toch kan verheugen op de zomer die komen gaat. Goede gesprekken met mijn trainer Ronald en mijn fysio Erik hebben mij enorm geholpen.

Na een week merkte ik dat er een last van m'n schouders was gevallen. Door al die tegenslagen werd het doen van een meerkamp een race tegen de klok. Telkens moesten we weer plannen, weken tellen en slim, behoudend trainen. Gelukkig zijn we daar heel goed in en heb ik er altijd vertrouwen in gehad, maar heel ontspannen trainen is het natuurlijk niet. 

En als ik wist dat ik nog ergens een kleine kans zou hebben om toch te kunnen deelnemen, zou ik er alles aan doen. Maar na de duidelijke woorden van sportarts Vergouwen was de maat vol. Er zat niets anders op dan de meerkamp voorlopig even los te laten.

Gelukkig kan ik wel tempo lopen. Mijn keuze was snel gevallen op de 400m! In Hilversum hoop ik mijn eerste 400 meter sinds 4 jaar te lopen. Mijn PR zette ik toen op 57.57s. Het zou mooi zijn als dit nu natuurlijk nog ietsje harder kan. Ik kan dan net zo goed twee weken later ook mee doen op het NK en dan zien we het verder wel. Mooie doelen die mij t plezier in het trainen weer hebben teruggegeven!

Bijkomend voordeel: nu ik niet alle meerkamptrainingen kan doen houd ik tijd over. Die tijd wil ik graag weer vullen met iets nuttigs. En daarom ben ik enorm blij dat fysiotherapie praktijk sportfysioleiden.nl mij weer graag willen hebben als therapeut. Ik ga daar deze zomer weer aan de slag met mijn vak.

Verder heb ik een reis geboekt die ik al heel lang wil maken, maar waar  het nooit van kwam door drukte. Na het NK stap ik direct het vliegtuig in naar New York! Mijn favoriete stad waar ik nog nooit geweest ben! :-)

Verder ga ik deze zomer genieten van hopelijk mooie atletiek resultaten! Natuurlijk in het bijzonder mijn meerkampmaatjes Nadine en Pelle op het WK, en Anouk op EK>23.

Iedereen veel succes en een hele mooie zomer gewenst!!

 

 

Niet op trainingskamp                                    (14-04-2013)

 

Sinds een jaar lijkt het trainen niet meer vanzelf te gaan. De afgelopen maanden speelden diverse blessures op waardoor ik weinig volwaardige trainingsweken heb kunnen doen.

Ik was er altijd van overtuigd dat als je lekker kan doortrainen, de prestaties vanzelf wel komen. Dit winterseizoen bleek tot mijn verrassing dat ik zelfs zonder goede voorbereiding goed kon presteren: na een rommelige trainingsperiode als dank aan mijn knie - en later mijn fibula – ging het goed in Gotenborg. Ik was blij met mijn vierde plek op het EK Indoor.

Vlak voor (en ook weer na) dit EK kreeg ik last van mijn achillespees. Dit is een terugkerend probleem voor mij. Ik heb er telkens last van na het indoorseizoen (2010 en 2011 gebeurde precies hetzelfde). Vandaar dat ik vorig jaar er voor had gekozen om in het Olympische jaar geen indoor te doen, omdat ik in aanloop naar kwalificatie voor Londen geen gedoe wilde met die pees. Dit was toen een hele goede keus, en dat realiseer ik mij op dit moment weer.

En ja, hoe gaat het dan nu: 5 weken na het EK en na de trainingsstage op Tenerife?

Eigenlijk nog niet heel goed. Het herstel van mijn achillespees duurt langer en dat maakt een andere aanpak noodzakelijk, wil ik volgende maand fit zijn voor wedstrijden.

Na een bezoek aan sportarts Vergouwen is er een nieuw plan. En in dit plan past geen trainingskamp (dat gepland stond van 14 tot 26 april). Ik blijf in Nederland om me volledig te concentreren op mijn herstel. Gelukkig kan ik bij Erik van Putten terecht voor fysiotherapie en revalidatie. Uiteraard ga ik wel verder met de trainingen die ik wel kan doen, zodat ik verder fit en sterk blijf.

De komende twee weken zien er dus anders uit dan gepland, geen Spaanse zon en geen trainer om me heen, maar ik ga elke dag naar Leiden om daar behandeld te worden, te werken aan mijn herstel, en solo keihard te trainen. Uiteraard had ik liever gezien dat ik nu met mijn trainingsgroep mee kon in het reguliere programma, en dat dit nu niet kan is niet leuk. Een tegenvaller die ik moet verwerken. Maar dat gaat mij lukken: hier kom ik weer sterker uit!

 

title

Click to add text, images, and other content

Remona wint meerkamp-interland in Valencia en zet grote stap richting een ticket voor het EK Atletiek in Göteborg! - 27-01-2013

Remona heeft tijdens de meerkamp-interland voor landenteams de vijfkamp bij de vrouwen gewonnen. In een solide meerkamp met goede prestaties bij de 60m horden, het verspringen en op de 800m scoorde zij 4540 punten wat goed was voor de winst. Naast een strijd om de podiumplekken was het ook zaak om zoveel mogelijk punten te scoren voor het EK Indoor Atletiek wat begin maart in het Zweedse Göteborg zal worden gehouden.

Met een tijd van 8.58sec op de 60 meter horden begon Remona sterk aan haar vijfkamp en was de basis voor een potentieel goede meerkamp gelegd. Met 1.80m bij het hoogspringen en 13.44 bij het kogelstoten bleef ze in de race voor de overwinning, maar om een EK-ticket niet uit het oog te verliezen waren goede prestaties bij het verspringen en op de 800m noodzakelijk. Dat Remona graag aanspraak wilde maken op een EK-ticket bleek bij het verspringen waar ze haar persoonlijke indoorrecord verbeterde van 6.07m naar 6.23m! Ook op de 800m steeg ze boven zichzelf uit door haar besttijd te verbeteren tot 2.15.63min.

De komende weken moet uitwijzen of de 4540 punten die zij dit weekend scoorde genoeg zijn voor een aanwijsplek voor het EK Atletiek, maar de eerste stap is in ieder geval gezet en via de website blijven jullie natuurlijk op de hoogte!

Seizoen 2013 is begonnen!  -  13-10-2012

Na een lange zomerstop, waar ik noodgedwongen echt lang niks heb kunnen doen was ik gelukkig weer op tijd klaar om op maandag 1 oktober weer te beginnen met trainen. Op Papendal doe ik op maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag 2 trainingen. Op woensdag ga ik met een vriendinnetje yoga'en, naast dat dit heel gezellig is is dit ook nog heel nuttig voor mijn soms stijve lichaam. En in het weekend een dagje vrij en een ochtend looptraining in het bos. 
In het begin lijkt de winter oneindig te duren, want de wedstrijden zijn nog  ver weg, maar toch kan ik enorm genieten van de weg daar naar toe. Het vaste trainingsritme dat ik ongestoord 15 weken wil uitvoeren is een ontzettend spannende uitdaging. In die 15 weken zal ik ongetwijfeld weleens een tegenvallende training hebben, maar ik weet zeker dat ik zal groeien en beter word. Soms word ik gevraagd waar ik de motivatie vandaan haal om elke week 10 keer te 'moeten' trainen. En die aanhalingstekens staan daar niet voor niets, want daar zit een belangrijk aspect. Voor mij voelt het niet dat ik móet, maar dat ik dit mág doen. Dat ik zo mag - en kan - leven met de juiste en professionele begeleiding om me heen is ontzettend gaaf. Ik sta er niet alleen voor en krijg hulp van voor mij belangrijke mensen. En zeker op lastige momenten heb ik die mensen hard nodig. Als het allemaal goed en vanzelf gaat is iedereen blij en ze leven altijd met me mee. Dus hoewel dit een individuele sport is en ik het op het moment supreme het echt allemaal alleen moet doen voelt dat gelukkig niet zo. De laatste tijd, na een paar mindere atletiekmaanden, sta ik vaker stil bij de mooie momenten. Gewoon de gezelligheid, mooie plekken op de wereld waar ik train (variërend van zuid-Afrika tot het Amsterdamse Bos) en hoe fit ik me voel. Het is een voorrecht dat ik dit doe. Motivatie heb ik natuurlijk ook nodig, maar bij mij lijkt dat vanzelf te gaan als ik er voldoening uit kan halen en plezier heb in wat ik doe. Ik kijk dus uit naar die zware, koude, natte en gezellige wintertrainingen!

 

 

"Keiharde topsport" - 21-06-2012

“Het blijkt maar weer dat je niet alles in de hand kunt hebben. Hoe goed je alles ook gepland hebt, en hoe verstandig je keuzes ook zijn: er kan er altijd iets mis gaan. Een dag voor de Ter Specke Bokaal in Lisse was ik in het Gelderse Vallei ziekenhuis in Ede voor een MRI gevolgd door een CT-scan. Ik had namelijk last van de zijkant van mijn onderbeen (kuitbeen). Kort na- dat ik thuis kwam belde sportarts Peter Vergouwen al met de uitslag. Waar ik al voor vreesde was waar: ik had een stresshaard in mijn kuitbeen, dit betekent dat er vocht in het botmerg zit en daardoor wordt het zwak. Als ik hier mee door zou trainen had ik kans op een fractuur en dan was ik nog veel verder van huis. Gedwongen rust dus, afmelden voor de wedstrijden en starten met revalideren. Ik moest ondertussen zo goed mogelijk fit blijven met behulp van allerlei trainingsvormen die niet belastend zijn voor mijn kuitbeen. Dat betekent veel fietsen, crosstrainer, krachttraining, circuittraining en allerlei imitatie oefeningen.
Heel frustrerend, omdat inmiddels de wedstrijden al bezig waren, maar ik had geen andere keuze. Gelukkig bleek na twee weken dat mijn kuitbeen goed herstelde en ik weer mocht gaan opbouwen. Helaas was het niet op tijd voor mijn eerste meerkamp in Götzis. Ik had er lang naar uit gezien en het was daarom erg pijnlijk me voor deze grote internationale wedstrijd te moeten afmelden. Vervolgens heb ik samen met Ronald een planning gemaakt die zou eindigen in Ratingen op 14/15 Juni. We hadden alles uitgewerkt wanneer ik wat en hoeveel zou doen. Een planning waar we allebei trots op waren. Het ging dus goed.
Ik keek ontzettend uit naar mijn eerste wedstrijd. Mijn inmiddels hongerig lichaam was klaar om iets te laten zien. Dat ging gebeuren in Oordegem (Bel) waar een behoorlijke tegenwind stond, maar ondanks dat liep ik een redelijke tijd. Ook met kogel liet ik mijn basisniveau zien. Dat het mij dit jaar niet mee zat bleek de maandag daarna. Ik had last van mijn rechter adductor die gedurende de avond stijf werd en de volgende ochtend nog steeds niet goed voelde. Later die dag bleek na onderzoek van dokter Vergouwen op een echo dat er schade te zien was. Wat er toen door mijn hoofd ging hoef ik niet uit te leggen. Ontzettend balen en wederom wedstrijden schrappen, waaronder Ratingen. Gelukkig ben ik ontzettend professioneel geholpen door mijn fysiotherapeut Erik van Putten. Diezelfde dag kon ik gelijk bij hem terecht en is de intensieve revalidatie begonnen. Elke dag    be- handelen en revalideren. Het herstel ging heel snel en dat toverde alweer een glimlach op mijn ge- zicht. Elke dag ging het beter en kreeg ik alweer snel vertrouwen. Momenteel ben ik weer 'gewoon' aan het trainen. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar één ding wat ik de afgelopen weken heb geleerd is dat het niet van vanzelfsprekend is dat je fit aan een wedstrijd staat. Het blijft een lastige puzzel om alles goed op elkaar af te stemmen. Ook mentaal vergt het ontzet- tend veel energie om altijd positief te blijven. Topsport is in een moeilijke tijd zwaar, oneerlijk en stom. Maar door de juiste en deskundige begeleiders was ik snel op het juiste spoor en ga ik voor het hoogst haalbare. Het EK atletiek in Helsinki staat voor de deur. Ik kijk er naar uit om hier van start te gaan. Een geweldige wedstrijd in een ontzettend mooi Olympisch stadion."

Op naar het Olympisch jaar!                (24-12-2011)

Vanavond is het zover: dan vieren we weer met z'n allen kerst! Lekker eten, samen zijn met familie en vrienden en ik ga tussen door nog lekker trainen in de duinen.

Gelukkig gaat het weer goed met mijn knie. De Twitter-volgers hebben het misschien al gelezen; ik had sinds afgelopen zaterdag vocht in mijn rechterknie door overbelasting. Ik moest dus echt even rust nemen. Ik heb een aantal aangepaste trainingen gedaan waarbij ik mijn knie niet heb belast en gefietst om toch inspanning te verrichten. Gisteren heb ik weer tempo's gelopen en dat ging weer goed. Ik hoop dat er geen reactie komt van mijn knie en dat ik dus volgende week weer alles kan doen. 

De weken hiervoor zijn allemaal goed gegaan. Alle trainingen kunnen doen, de ene training iets makkelijker dan de andere, maar het werk is verzet! 
Ik heb ook nog een aantal andere dingen gedaan. Zoals bij AV Gouda een een training geven in hun trainingsweekend. Dit was erg gezellig en ik ben bedolven onder de cadeau's en heb veel support richting Londen gekregen!
Twee weken terug was ik voor het eerst aanwezig op het NOS NOC*NSF sportgala in Den Haag. Het was een leuke avond met een leuk programma. Vorige week zaterdag was ik te gast in de eindejaarsuitzending van Radio Bollenstreek waar we terugblikten op 2011 en vooruit keken naar 2012. Was gezellig om hier bij te zijn. 

Gisteren had ik voorlopig mijn laatste trainingsdag op het Olympisch trainingscentrum op Papendal. Komende week trainen we in Amsterdam en 2 januari vertrekken we naar Zuid-Afrika! In Stellenbosch gaan we twee weken trainen. Ik kijk hier erg naar uit. Het is een heerlijke lokatie in een zomerse toestand. Ideaal om de koude winter te doorbreken en goed te trainen!

Ik ben van plan om in februari een aantal indoor-wedstrijden te doen, maar geen hele vijfkamp. Ik wil fit uit deze wedstrijden komen en dus niet teveel op een dag doen. De combinatie hoog/ver/800m op dezelfde dag is erg belastend voor mijn achillespees. Het voordeel hiervan is ook dat ik nog behoorlijk kan doortrainen in deze periode. Dit is natuurlijk belangrijk voor het outdoor-seizoen: het Olympische seizoen! Het doel is om in Gotzis (de uitnodiging is al binnen) in topvorm te zijn en daar optimaal te presteren, want daar kan ik me plaatsen voor Londen.

Ik wens iedereen hele fijne feestdagen met familie en vrienden! Voor 2012 wens ik iedereen een heel gelukkig, gezond en sportief Olympisch jaar!! 

 

Even toerist en nu weer topsportster!

Na een lang en geslaagd seizoen heb ik in september weinig op de atletiekbaan gestaan en was ik even geen atleet. Dat betekende voor mij dat ik veel leuke dingen kon doen waar ik normaal geen tijd voor heb. Allereerst ben ik verhuisd naar Amsterdam, ingetrokken bij mijn vriendje. Daarna ben ik op vakantie geweest naar Florida. Eerst naar Miami, waar we de eerste paar dagen vooral niks anders hebben gedaan dan bij het zwembad liggen. Letterlijk even opladen. 's Avonds lekker uit eten en uit geweest. Heel gezellig en heerlijk dat het even niks uitmaakte wat ik at en dat ik even niet op de tijd hoefde te letten. Vervolgens een paar dagen naar Walt Disney World en Universal Studio's in Orlando. Genieten van mooie shows en (wilde) attracties. En we zijn geëndigd met nog een paar relaxte dagen aan zwembad. In deze twee weken heb ik ook nog getraind, als het uitkwam. Ik was dan vaak in dire kwartier al klaar. Interal training op de hardloopband, circuittraining en krachtoefeningen hebben me fit gehouden.

Het leven van een toerist is voor even leuk, maar mijn gedachten en planningen gaan alweer ver vooruit. Het jaar van de Olympische spelen komt er aan en dat geeft wel een speciaal gevoel. Ik heb er ontzettend veel zin in heb samen met Ronald de planningen tot Londen grotendeels klaar.

Met een paar nieuwe trainingsmaatjes zijn we met een leuke groep de wintertrainingen begonnen. Het is heerlijk om weer in topsportritme te leven. De intensiteit van de trianingen gaat weer omhoog en de basis wordt weer gelegd. De komende maanden is het plan de we 'gewoon'in Nederland trainen en het nieuwe jaar zullen we beginnen met een trainignsstage in Zuid-Afrika. Inmiddels houd ik via Twitter al ruim 500 volgers op de hoogte van waar ik zoals mee bezig en hoe het me gaat.Twitter pagina

Op dit moment staat er op de site van de Vivia de lijst met de 400 meest succesvolle vrouwen van Nederland in 2011. Ik ben genomineerd bij de categorie 'stoer' en jullie kunnen op mij stemmen! Op woensdag 23 november wordt de winnaar per categorie bekent gemaakt. Viva400 - Stemmen!

 

Remona Fransen is klaar voor WK-debuut (26-08-2011)

Aanstaande maandag gaat voor atlete Remona Fransen in het Zuid Koreaanse Daegu een lang gekoesterde droom in vervulling: deelname aan de zevenkamp op het WK atletiek: “Al zo lang ik me kan herinneren kijk ik al naar de wereldkampioenschappen op televisie en nu ben ik hier zelf!”.

 

Een week geleden arriveerde Fransen met de Nederlandse equipe in Zuid-Korea. In het atletendorp voelt ze zich als een vis in het water: “Het is zo inspirerend om hier nu te trainen, tussen de beste atleten van de wereld”. Maandag 29 en dinsdag 30 augustus zien 60.000 toeschouwers in het Blue Arc Stadion en miljoenen kijkers over de hele wereld de verrichtingen van de Voorhoutse: “Het is een lang seizoen voor me, maar ik voel me fit en ik heb er ongelofelijk veel zin in!” Om 3:00 uur ’s nachts Nederlandse tijd gaat ze van start op de 100m horden.

 

Fransen beleefde in maart van dit jaar haar internationale doorbraak op het EK Indoor in Parijs, waar ze een verrassende bronzen medaille in de wacht wist te slepen op de vijfkamp. Daarbij verbrak ze het Nederlands (indoor) record hoogspringen, dat ze nu met 1.92 meter in haar bezit heeft.

 

Ze heeft deze zomer haar baan als fysiotherapeute opgezegd om zich volledig op haar sport te kunnen richten. Onder de hoede van haar coach Ronald Vetter zette ze in het Duitse Ratingen haar persoonlijk record op de zevenkamp op 6198 punten, waarmee ze nu al in de top 5 staat van beste Nederlandse zevenkampsters aller tijden, en zich kwalificeerde voor het WK Atletiek in Daegu.

 

Weer hard trainen! - 06-08-2011

Na twee eerdere pogingen om mij te kwalificeren voor het WK kreeg ik 16 en 17 juli onverwachts nog een kans in het Duitse Ratingen, dit werd mijn derde poging in zeven weken. Gelukkig is het mij daar met een puntenaantal van 6198 gelukt de limiet te halen en mag ik nu starten bij de wereldkampioenschappen in Daegu!!
De planning van mijn seizoen is dus wat anders verlopen dan de planning was. Het liefst beperk je het aantal zevenkampen zo veel mogelijk om overbelasting te voorkomen en in topvorm te zijn wanneer het echt moet (WK). Het hele seizoen (ruim drie maanden) in topvorm zijn kan helaas niet. Toch is het me gelukt om bij mijn derde zevenkamp in zeven weken het beste te presteren.

Na het jagen om de limiet te halen moet er weer hard gewerkt worden naar de volgende piek: Daegu 2011!
Het paste nog precies om een trainingsblok van ruim drie weken in te gelasten voor mijn vertrek naar Daegu. Dit is geen ideale voorbereiding, maar het kán wel en ik hoop dat mijn basisvorm goed genoeg is. 
Inmiddels heb ik er nu twee intensieve trainingsweken op zitten. Het is weer heerlijk om even niet teveel aan wedstrijden te denken, gewoon te genieten van alle trainingen en weer héél erg kapot te gaan op een training! 

Tot het vertrek naar Daegu ga ik zoveel mogelijk, binnen de belastbaarheid, trainen. Op 19 augustus vertrekken we naar Korea en na een lange reis zal ik tijd nodig hebben om te wennen aan het tijdverschil en moeten acclimatiseren. Dit in combinatie met relatief rustige trainingen ben ik 29 en 30 augustus klaar om van start te gaan.
Dit wordt mijn eerste grote mondiale toernooi waarbij er veel nieuwe dingen op me af zullen komen. Veel nieuwe indrukken en ervaringen dus. Ik ben heel erg benieuwd en ik heb er enorm veel zin in!

 

Remona Fransen plaatst zich voor WK Atletiek in Daegu!  (18-07-2011)  - Foto: © DLV/Dirk Gantenberg

Bij de Erdgas-meeting in het Duitse Ratingen heeft Remona Fransen zich met een PR-score van 6198 punten geplaatst voor de Wereldkampioenschappen in Daegu.

De atlete van AV De Spartaan vertrok naar Ratingen om, na de in het water gevallen EuropaCup Meerkamp in het Pools Torun, toch nog kans te maken op het behalen van de limiet voor de Wereldkampioenschappen in Daegu. Dat de zevenkamp van twee weken geleden niet meer in haar benen zat bleek uit de sterke start van de eerste dag op de 100m horden. Met een meewind van +1.6 m/s dook ze met een tijd van 13.84sec 15 honderdsten onder haar persoonlijke record van 13.99sec en legde ze de basis voor een mooie zevenkamp.
Na de 100m horden volgde het hoogspringen, een sleutelonderdeel binnen de meerkamp voor Fransen. Waar ze tijdens de Europese Kampioenschappen in Parijs nog tot een hoogte van 1.92m kwam liep dit onderdeel tijdens haar laatste twee meerkampen niet zoals gewenst. Waar de eerste sprongen door de winderige omstandigheden nog wat moeite kostten begon het vanaf 1.80m te ‘draaien’ en kwam ze tot een mooie hoogte van 1.86m. Enkele kansrijke sprongen op NR-hoogte 1.89m mislukte jammerlijk. Echter ten opzichte van haar meerkamp-PR (1.79m) uit Götzis vergaarde ze ruim 100 punten extra voor haar puntentotaal.
Bij het kogelstoten kwam Fransen na een stoot van 12.72m en een stoot buiten de sector in haar derde poging tot een afstand van 13.06m. Dit betekende eveneens puntenwinst ten opzicht van Götzis waar ze een afstand van 12.92m liet noteren.
Waar de eerste dag met een flauw zonnetje begon zou de dag eindigen in een klein waterballet. Mede hierdoor werd de 200m twintig minuten vervroegd waardoor de atletes onder slechts ‘miezer-omstandigheden’ hun 200m konden afwerken. Ondanks de regenachtige omstandigheden zette Fransen in een snelle serie een tijd van 24.49sec (+ 2.9 m./s) neer wat opnieuw een persoonlijk record en puntwinst betekende.
Na de eerste dag stond Remona hierdoor op een puntentotaal van 3720 punten, 127 punten meer dan aan het einde van dag 1 in het Oostenrijkse Götzis.

Dag 2 hervatte Remona op de manier waarop ze de eerste had afgesloten. Bij het verspringen sprong ze in haar eerste sprong naar een afstand van 6.28m (+1.0 m/s), een verbetering van haar persoonlijke record met twee centimeter. In overleg met coach Ronald Vetter werd afgesproken om na deze sprong wat meer risico te gaan nemen met de hoop een topsprong neer te zetten. Helaas resulteerde dit echter in twee goede, maar ongeldige pogingen. Na het verspringen breidde ze haar voorsprong op haar huidige meerkamp-PR uit met 60 punten.
Na het verspringen volgde het een na laatste onderdeel van de zevenkamp, het speerwerpen. Een onderdeel waar Fransen de afgelopen winter veel aandacht aan heeft besteed en wat langzaam zijn vruchten begint af te werpen. In haar eerste worp kwam ze nog tot een afstand van 33.41m, echter landde de speer in de tweede poging na 36.83m wat een verbetering van 25 centimeter betekende t.o.v. haar beste score in de meerkamp.
Op de afsluitende 800m werd voor Fransen een tijd van 2.15.66min gevraagd om de A-limiet van 6150 punten te slechten. Nadat de race 15 minuten werd uitgesteld kwam ze in een goed opgebouwde race tot een tijd van 2.12.09min en was de WK-limiet een feit! Met een totaal score van 6198 punten verbeterde haar persoonlijke meerkamprecord met 186 punten.

Van Götzis naar Torun      (21-06-2011)

De afgelopen weken stonden in het teken van leuke wedstrijden en activiteiten. Het mooist was mijn nieuwe PR dat ik vestigde op de meerkamp in het Oostenrijkse Götzis, dat nu staat op 6012 punten. Ook leuk was het wereldrecord waar ik onderdeel van mocht uitmaken: op de jubileumdag van mijn vereniging AV de Spartaan heb ik samen met nog 2012 mensen het wereldrecord 100m estafette lopen gevestigd. Het was de bedoeling dat er in 12 uur zoveel mogelijk verschillende mensen 100m zouden lopen en dit afwisselde met een estafettestokje. Op deze feestelijke dag gaf ik ook een hoogspringclinic en werd ik samen met andere Spartaanse medaillewinnaars in het zonnetje gezet door de voorzitter van de wedstrijdcommissie. Hierbij heb ik een ontzettend mooie fotocollage van het EK indoor in Parijs gekregen.
Datzelfde weekend ben ik met de damesploeg van de Spartaan naar Hengelo gereisd om voor het eerst deel te nemen aan de Eredivisie van het NK voor teams. Helaas met weinig succes. We eindigden onderaan en daarom komen wij volgend jaar weer uit in de 1e divisie waar we met ons team hartstikke goed mee kunnen doen.
Vervolgens heb ik een week weer fulltime op Papendal getraind en ben ik van start gegaan tijdens de Gouden Spike in Leiden. Dit was vooral een natte en koude wedstrijd, waar mijn prestaties een beetje tegenvielen.
Inmiddels heb ik weer een week volop getraind en komen de meerkampkriebels in mijn buik. Deze week nog een week trainen op Papendal en vervolgens lekker rusten en scherp worden voor de Europa Cup meerkamp in het Poolse Torun. Met nog drie Nederlandse dames zullen we het daar op gaan nemen tegen de grootste meerkamplanden van Europa o.a.: Rusland, Groot-Brittannië en Frankrijk. Dit wordt een spannend weekend en ik heb er heel veel zin in!

                                                                                                                                                                                           ECCESuperLeagueTorun2011.LowRes

Remona knokt zich naar 12e plaats in Götzis    (30-05-2011)

Tijdens de internationale meerkampwedstrijd op 28/29 mei 2011 in Gotzis is Remona Fransen als 12e geëindigd. Met een
persoonlijk record van 6012 punten wist ze voor het eerst in haar carrière de magische 6000 punten barrière te doorbreken.

Het was een meerkamp die niet geheel vlekkeloos verliep. Haar opening op de horden begon uitstekend. Met 14,02s liep ze sneller dan ooit te voren in een meerkamp.  Slechts 0.03s boven haar persoonlijk record dat ze twee weken geleden liep tijdens de TSB in Lisse. Echter bij het hoogspringen ging het mis. Daar waar op voorhand een nieuw Nederlands Record in de maak leek bleef de lat dit keer op 1,79 liggen. De deceptie was begrijpelijk groot. Zeker als je bedenkt dat ze tijdens de warming-up nog over 1,80m had gesprongen. Maar na hoog wist Remona zich te herpakken en knokte zich via een solide 12,92m op kogel en een flitsende 24.55s (PR met 0.4s) op de 200m naar een bescheiden puntenwinst op de eerste dag.

Op de 2e dag sprong Remona in haar 2e poging naar een keurige 6.09m bij het verspringen. Daarbij had ze nog wat ruimte tot het plasticine over. Echter wist zij zich in de laatste poging niet meer te verbeteren. Bij het speerwerpen ging het goed. Weliswaar was er geen verbetering van haar persoonlijke record maar de manier waar op ze de 36.58m wierp was veelbelovend te noemen. Volgens haar coach Ronald Vetter was de afstand niet in verhouding tot de sterk verbeterde werpstijl. “Een mooie pisboog” gaf gelijk een duidelijk beeld van de mogelijkheden voor de komende wedstrijden.

Op de afsluitende 800m liep Remona in de eerste ronde een gecontroleerde race. Maar haar versnelling in de laatste 200m was onnavolgbaar. In 2.11.71 liep ze naar de serie winst en verpulverde haar persoonlijk record met ruim 3 seconden!

Achteraf blikte ze toch met tevredenheid terug. Vooral over haar goede prestaties op de loopnummers was ze erg tevreden. Remona kijkt dan ook vol vertrouwen uit naar haar volgende meerkamp over 5 weken tijdens de Europa Cup meerkamp in het Poolse Torun. Daar zal ze een nieuwe poging wagen om zich te nomineren voor de Wereld Kampioenschappen in Deagu.

Götzis '11: 14,02 - 1,79 - 12,92 - 24,55 - 6,09 - 36,58 - 2.11,71 = 6012

Hengelo '10: 14,10 - 1,87 - 12,58 - 25,28 - 6,20 - 36,61 - 2.15,24 = 5993

Geslaagde openingswedstrijd 2011     (15-05-2011)

Lang heb ik me er op verheugd: de Ter Specke Bokaal, de eerste wedstrijd van het buitenseizoen 2011 bij mijn eigen atletiekclub De Spartaan in Lisse. Onder het toeziend oog van vele vrienden, familie en clubgenoten deed ik mee aan drie onderdelen: 100m horden, kogelstoten en hoogspringen.
Na een periode van hard trainen is het spannend om weer voor het eerst aan een wedstrijd te starten. Mijn planning is er volledig op gericht om over twee weken in Götzis (Oostenrijk) te presteren. Goede resultaten zijn op dit moment niet heel belangrijk, maar wel erg fijn.
Ik had veel zin om van start te gaan op de 100m horden. De race verliep goed en resulteerde gelijk in een PR, 13.99 (rugwind +1.8). Voor het eerst onder de 14 seconden, een goed begin.
Vervolgens door naar het kogelstoten waar ik geen moment goed in de wedstrijd zat. Het gevoel was weg en ik stootte een slechte afstand. Jammer, maar ik heb nog een aantal trainingen om hier aan te te werken.
Het hoogspringen begon voor mij wisselvallig. Ik had drie pogingen nodig om over mijn aanvangshoogte heen te komen, maar langzaam groeide ik in de wedstrijd. Mijn aanloop ging steeds beter, maar nog niet perfect. Het is me wel gelukt om een paar mooie sprongen te maken. Fijn om met een hoogte van 1.86m mijn seizoen te openen en de wedstrijd te winnen voor het thuispubliek.
Deze week bestaat nog uit een aantal trainingen maar er staat vooral veel rust op het programma. Zaterdag ga ik in Hoorn wederom 100m horden lopen en verspringen. 

foto: Jan Dofferhof

Videobeelden gemaakt door Anthony Ott: 100m horden en hoogspringen 1.86m


 

Knikkende knieën... (10-04-2011)

Het is alweer ruim een maand geleden dat ik de bronzen medaille won tijdens het EK in Parijs. Langzamerhand begint het pas
echt tot me door te dringen. Wat was het een mooie ervaring, wat een prachtige beloning voor al mijn inspanningen van de
afgelopen jaren, en wat smaakt dit naar meer!

Vanaf begin januari, toen ik hoorde dat ik van start mocht gaan in Parijs, ben ik er elke training en elke dag mee bezig geweest. Mijn trainer Ronald had een plan gemaakt voor alle trainingen en wedstrijden. In de trainingen verliep alles zoals we dat wilde. In de wedstrijden nog niet altijd, maar met geduld en vertrouwen zou alles goedkomen.

De laatste weken voor Parijs voelde ik hoe mijn lichaam in topvorm begon te raken. De laatste paar dagen  voelde ik dat mijn
lichaam heel graag van start wilde. De dag voor de wedstrijd liep ik de baan op en kreeg kippenvel en een hele grote glimlach op mijn gezicht. Alles verliep perfect tot vijftien minuten voor de start van de horden. In de callroom met de snelle dames, de controles en wachten totdat ik los mocht. Het duurde lang. Mijn concentratie maakte plaats voor zenuwen en ik kreeg knikkende knieën en tranen in mijn ogen! Ondanks dat liep ik mijn een na beste tijd ooit.
De rest van de wedstrijd heb ik alles van onderdeel naar onderdeel bewust beleefd en zo heb ik mijn concentratie tot en met  de 800m vol kunnen houden.

Tijdens mijn ereronde met de Nederlandse vlag op mijn schouders kwam eindelijk de ontlading. Toen is het (na)genieten begonnen en dat is eigenlijk tot op de dag van vandaag niet meer opgehouden. Deze hele ervaring geeft mij de bevestiging van wat ik in 2008 samen met mijn vorige trainer Anthony  voorvoelde: dat ik nog veel betere prestaties in mijn mars had dan dat ik tot toen toe heb laten zien. Ik moest meer en harder trainen en mentaal sterker worden. Het plan om er nog alles uit te halen en hiervoor bepaalde keuzes te maken heeft me gebracht naar wat ik nu heb bereikt.

Bij terugkomst in Nederland heb ik ontzettend veel leuke reacties, huldigingen en verrassingen gekregen. Intussen moest ik ook weer gaan beginnen met trainen. Dit opstarten is niet zonder obstakels verlopen. Ik kreeg weer last van mijn achillespees. Na een bezoek bij dokter Vergouwen, bleek er niks ernstig aan de hand te zijn, alleen dat ik alles heb overbelast en dit de tijd moest geven. Vanaf toen heb ik minder (hard) getraind en vooral aangepaste trainingsvormen gedaan dan normaal. Dit heeft goed uitgepakt. Want sinds ik begin april in Valencia op trainingskamp ben gaat alles een stuk beter en leef ik weer ontspannen naar het outdoorseizoen.

Het is hier ontzettend leuk en ik vermaak me erg goed. Het hotel staat op steenworp afstand van de atletiekbaan en het weer is perfect om in te trainen. Verder is de stad Valencia erg mooi en gezellig. De trainingsgroep is sinds een paar maanden aangevuld met tienkamper Pelle Rietveld. Naast dat hij een inspirerende, gedrevenen en gezellige trainingsgenoot is maakt hij ook mooie video’s waarmee we kunnen laten zien wat we hier doen. Klik hier voor de video's

En de ervaring van knikkende knieën kan ik beter maar in mijn zak hebben voor een zo goed mogelijke voorbereiding voor Londen2012.

Maar eerst op naar het buitenseizoen 2011!

On my way to Paris...    (23-02-2011)

Mijn laatste update op mijn website is alweer van een tijd geleden. In die tussentijd heb ik zeker niet
stil gezeten en ben ik voornamelijjk bezig geweest met de voorbereidingen op Parijs.
Allereerst heb ik de trainingsstage succesvol afgerond met een aantal trainings PR’s en met een goed gevoel. Eenmaal terug in Nederland was het omschakelen na een lange reis en met een aantal intensieve trainingen in hoge temperaturen in mijn lichaam. Het kostte even tijd om weer te wennen en lekker te trainen in Nederland. Net voor de eerste wedstrijd begon alles weer lekker te lopen. Maar goed ook want op 29 januari ging ik al van start op de 60m horden, kogel en verspringen. Bij alle drie de onderdelen was het weer wennen aan de wedstrijdspanning en wedstrijdritme. Ook het omgaan met teleurstellingen, aandachtspunten eruit pakken wat beter moet en positieve punten eruit pikken waar ik mee verder kan was belangrijk. Vervolgens ben ik hiermee tijdens de trainingen aan de slag gegaan en was de echte weg naar Parijs begonnen. Tijdens het NK senioren werd ik 5e op de 60m horden in een nieuw PR (8.65) en behaalde ik een zilveren medaille bij het hoogspringen. Ook in deze wedstrijd heb ik weer zeer veel leerzame momenten gehad en die heb ik meegenomen in mijn voorbereiding voor het EK.
Afgelopen weekend was mijn laatste (voorbereidings)wedstrijd voor het EK, namelijk het NK meerkamp. Na een paar kleine veranderingen in de hordentraining pakte dit goed uit en snelde ik naar weer een nieuw PR op de horden. Vervolgens heb ik heb ik het hoogspringen alleen uit dribbel drie-pas gesprongen om het goede technische gevoel terug te krijgen en het meer als een training te benaderen. Ronald en ik waren zeer tevreden over mijn nieuwe dribbel-3pas PR! Het kogelstoten gaat in de wedstrijden nog niet goed genoeg. Hier moet ik in de training de laatste kleine puntjes verbeteren om het goed te laten lopen. De kracht en de techniek is er wel alleen klopt de timing nog niet altijd. Het verspringen ging alweer een stuk beter dan een paar weken daarvoor. Ook hier weet ik wel wat er nog beter kan om nog een paar centimeter verder in de bak te landen. We hadden er van te voren al voor gekozen om de 800m niet te lopen. Een ideale voorbereiding naar Parijs staat centraal en daarin pastte dit niet. Maar deze wedstrijd heeft wel veel vertrouwen gegeven dat ik goed bezig ben. De afgelopen weken heb ik nog behoorlijk getraind en nu is het nog een kwestie van uitrusten en nog een paar lekkere trainingen draaien. Morgen de laatste zware tempo training en verder vooral niet teveel doen!
Volgende week woensdag vertrekken we naar Parijs en ik heb er echt ontzettend veel zin in! Ik ben er klaar voor!

Video van mijn dribbel-3pas hoogspringen van Anthony Ott kan je hier vinden

Van Stellenbosch naar Parijs!

Inmiddels zijn we alweer vijf dagen in het zonovergoten Stellenbosch. De eerste paar dagen waren heet en zwaar. De omschakeling van
het koude Nederlandse weer naar het hete Zuid-Afrikaanse  weer had wel even impact op mij en mijn lichaam. Gelukkig ben ik nu redelijk geacclimatiseerd en zijn we lekker bezig. We hebben hier in totaal vier trainingsblokken met na elk blok een dag rust en we zijn nu al op de helft van het tweede blok. Het is heerlijk om hier weer terug te zijn, het lijkt al bijna een vertrouwde omgeving. Vanuit het guesthouse kunnen we overal rustig naar toe wandelen. Af en toe lekker door de sproeiers lopen en vooral goed insmeren. En na de training wat verkoeling zoeken in het zwembad.

Na deze Zuid-Afrikaanse trainingsstage staat het indoorseizoen voor de deur. Mijn doel was om mij op het NK meerkamp te kwalificeren voor het EK indoor in Parijs. Maar gisteren heb ik te horen gekregen dat ik op basis van mijn outdoor prestatie van vorig jaar ben uitgenodigd om mee te doen!! Deze onverwachte wending  is erg pretting voor mijn indoorplanning. Ik krijg iets meer voorbereidingstijd en ik kan me nu volledig concentreren op het EK. Ik ga een paar voorbereidende wedstrijden doen in Apeldoorn, zoals de wedstrijd van PEC en de NK(‘s).
Ik ben hier echt super blij mee, want voor mij wordt dit mijn eerste individuele grote toernooi! Vorig jaar lukt het niet om me met 5993 punten te kwalificeren voor het EK in Barcelona, maar nu mag ik alsnog door deze score mee doen aan het  EK!

Deze trainingsstage staat dus verder in het teken van goed en hard trainen en eigenlijk de goede lijn van de afgelopen maanden doorzetten. Op naar Parijs!

Van winter naar zomer...   (27-12-2010)

Inmiddels zijn de kerstdagen alweer voorbij en gaan we alweer bijna het nieuwe jaar in. De tijd gaat snel en gelukkig mag het van mij zo snel blijven gaan. Alles gaat goed. Ik heb voor de kerst een rustige week gehad. Even een paar dagen weg en even beetje ontspannen! Na drie maanden full-time trainen en op mijn vrije ochtenden werken hakte er na verloop van tijd wel een in... Ik merkte de laatste weken dat ik moe was en niet zo opgeladen naar de training ging als voorheen. Vorige week heb ik veel bijgeslapen en even een paar dagen weg was heerlijk!
Deze week werk ik nog een paar uurtjes en doen we een training in Amsterdam en twee dagen training op Papendal. En zondag zit ik in het vliegtuig naar Kaapstad en dan leef ik twee weken in de zomer! Ik kijk er erg naar uit om daar te zijn en daar te trainen. Het is een heerlijke omgeving en de warmte doet mij goed.
De kick-off van het indoorseizoen zal zijn op 29 Januari in Apeldoorn, de indoor-kriebels komen er aan...!

Sindskort ben ik ook te volgen op Twitter: RemonaFransen. Vanaf hier kan ik jullie ook op hoogte houden.

Ik wens iedereen alvast een heel gelukkig, gezond en sportief 2011!!!

Trainen in Växjö - Zweden, de update...    (16-11-2010)

De zevende week van onze wintertraining hebben we (Ronald, Jolanda en ik) in Växjö (spreek uit: Wèkgru) getraind. In deze Zweedse stad wonen ongeveer 55.600 mensen en er is een grote Universiteit. Voor ons was de atletiek-indooraccomodatie natuurlijk belangrijk en die was  groot. Met middenin een voetbalveld van kunstgras en onder de tribunes een rondbaan tartan (ongeveer 370m). Één hal met 8 banen waar je 90m kan sprinten en een hal waarin alle technische onderdelen getraind kunnen worden. Het meest bijzondere was het speerwerpen, hiervoor waren twee opties; of een grote deur ging open richting het voetbalveld of werpen in een heel groot opvangnet. Dit laatste hebben wij mogen doen en dat was erg leuk! Verder was er natuurlijk ook een krachtruimte waarbij behoorlijk wat atleten tegelijk kunnen trainen. En buiten nog een atletiekbaan. We hebben veel binnen getraind, alleen de looptrainingen buiten, dat was koud en nat; echt Zweeds weer! |
Deze week hebben we de mogelijkheid gekregen om met internationale trainers en atleten samen te werken.

De hoofdtrainer Agne Bergvall is de spin in het web daar. Hij kent ontzettend veel mensen en werkt hard om alles goed  te laten verlopen. Hij heeft met oa. Carolina Klüft en Susanna en Jenny Kallur gewerkt. Ik was heel snel onder de indruk van zijn charisma,  vriendelijkheid en gastvrijheid. Ik heb heel veel van hem geleerd zowel tijdens als buiten de trainingen om. Zijn positiviteit, enthousiasme en sterke aanwijzingen in de trainingen waren erg fijn. Hij heeft ontzettend veel voor ons gedaan in deze week en we zijn zelfs nog een avondje bij hem thuis geweest. 
Agne werkt al 7 jaar samen met Tobias, voormalig sprinter en nu sprinttrainer. Hij heeft ons de eerste dag rondgeleid door de accommodatie. En hij heeft tijdens de sprinttraining kritisch naar ons lopen, sprintoefeningen en starten gekeken en hij heeft een aantal aandachtspunten benadrukt. Ook nieuwe oefeningen voor de sprinttechniek. Erg interessant dus om hiermee verder te gaan.
Verder was het toevallig dat Karin Torneklint, voormalig trainster van de zusjes Kallur, ook voor twee dagen in Växjö was om daar een aantal trainingen te verzorgen. Wat een plezier om ook met haar te trainen. Ze deed het geweldig en ik heb er veel van opgestoken.
Voor kogel werkt Agne samen met Per, hij is ook de osteopaat van de meeste atleten daar. Het is weleens goed dat er iemand anders kritisch kijkt naar technische onderdelen en dat merkte ik ook zeker bij kogel. Nét andere aanwijzingen of op een andere manier gezegd, waardoor ik het snapte en nog belangrijker..het ook voelde in de beweging.
We kregen een speerwerptraining van een oud-speerwerper, hij was pas een paar maanden terug gestopt met werpen. Hij gaf dan ook hele goede voorbeelden en dat was erg indrukwekkend. Ik heb aardig wat speren lekker in de dat grote opvangnet geworpen.
Naast deze personen was het een erg groot plezier Carolina Klüft te ontmoeten en haar sprinttraining te bekijken. Dat was echt gaaf: ‘Watch and Learn…’  was voldoende voor mij! En we hebben ook nog een verspringtraining met haar gedaan en dat was wel een van de hoogtepunten van de week. Geweldige voorbeelden kregen we te zien en de training ging bij mij ook behoorlijk goed. Dat was erg leuk. ‘s Middags hebben we ook nog met haar en de andere atleten krachttraining gedaan. Wij deden gewoon ons
eigen programma en de groep ook. Het is was leuk om te zien hoe zij trainen en ook welke oefeningen zij doen.
We hebben heel veel van elkaar geleerd en alle specifieke aanwijzingen die ik heb gekregen nemen we mee naar de trainingen hier in Nederland. Ik heb heel veel zin om hier hard aan te werken.

Naast de trainingen hebben we ook nog andere dingen gedaan. We zijn bij een ijshockey wedstrijd geweest van de 'Lakers Växjö'. Ze wonnen met 2-0 en als toeschouwer op eerste rij was dit erg leuk. Verder zijn we bij een soort kerstmarkt geweest, waarbij we allerlei typische Zweedse dingen hebben gezien en geproefd. Een bezoek aan een soort glasmuseum. We hebben gezien hoe ze wijnglazen maken en hebben zelf ook nog glas geblazen. Diverse glazenkunstwerken gezien en grote winkels met allerlei glazen voorwerpen. Helaas konden we niks kopen in verband met overgewicht en ik was bang dat het zou breken…

Al met al was deze week een geweldige ervaring voor mij. Van te voren wist ik niet wat ik moest verwachten en ik vond het spannend. Ik dacht dat misschien de druk van goed presteren erg hoog zou zijn, maar dat was totaal niet zo. Er was altijd een hele fijne sfeer om in te trainen en ik zou in toekomst graag nog een keer terug willen om nog eens wat trainingsuren te maken in Växjö!

 

Trainen in Växjö - Zweden           (07-11-2010)

Normaal gesproken zoeken we de warmte op voor onze trainingsstages om daar optimaal te trainen. De trainingsstage die we nu van plan zijn wordt anders... We vliegen naar het noorden van Europa, het is daar koud, we trainen (voornamelijk) binnen, het schijnt dat we binnen kunnen speerwerpen (!) en we gaan trainen met Agne Bergvall. Hij is de trainer die Carolina Klüft naar Olympisch goud en vele andere gouden medailles heeft begeleidt! We gaan met Carolina (voormalig zevenkampster) en nog een aantal andere top-zevenkamp-meiden mee trainen. Kortom een perfecte trainingsstage om de wintertrainingen even te doorbreken en veel te zien en te leren van een andere meerkampgroep.

Inmiddels zijn we zes weken met onze wintertrainingen bezig en ik kan niet anders zeggen dat het goed gaat!! Zowel de technische onderdelen als kracht/tempo trainingen gaan erg lekker! Tussen de trainingen door probeer ik zoveel mogelijk te rusten. Ook mijn fysio-werkzaamheden die ik in Leiden doe gaan goed, maar ik ben daarna altijd wel moe en een middagslaapje doet dan wonderen:)
Heerlijk dus dat ik deze week er even tussenuit ga. Trainen in een andere omgeving en met andere trainers en atleten. Ik ben heel benieuwd wat we daar gaan doen en natuurlijk ook genieten van het mooie land. We vertrekken morgen naar Växjö en ik houd jullie op de hoogte!

 

Op weg naar 2011...       (02-10-2010)

De eerste trainingsweek van het nieuwe trainingsseizoen zit er alweer op en ik heb het goed doorstaan. Ik weet weer goed hoe de spierpijn/stijfheid aanvoelt en het is eigenlijk een heerlijk gevoel. Het is het gevoel van hard trainen en beter worden!
De weken hiervoor heb ik vooral conditioneel, kracht en circuitoefeningen gedaan. Ik keek er dus erg naar uit om ook weer specifieker werk te gaan doen. Voor de komende maanden zijn er een aantal dingen veranderd in de planning. Zo zal ik dit jaar vier dagen op Papendal verblijven (ma, di, do en vr) en zijn mijn werkdagen in Leiden veranderd naar de woensdagochtend en zaterdag. Zondag blijven we in de duinen trainen voor de tempoloopjes, heuvels en het bikkelen in het zand. Verder moet ik vooral zo doorgaan, zoals ik dat vorig jaar al deed. Ik merk dat mijn basisconditie/kracht/niveau hoger is dan vorig jaar, gelukkig maar... Alleen moet ik wel heel voorzichtig zijn met het opbouwen van de belasting voor mijn achillespees. Momenteel zit ik op de goede weg, maar dat moet ik vooral zo houden. In overleg met Ronald en in samenwerking met de sportarts en fysiotherapeut houden we alles nauw in de gaten.

Ook krijg ik samen met Yvonne (van Langen) een kamer in het sporthotel op Papendal. Hier zijn we erg blij mee, want dit zal onze trainingssituatie nog beter maken. In ieder geval hoeven we niet meer zo vaak met grote tassen te slepen en hebben we dus minder in- en uitpak werk. Het is ook fijn dat ik veel spullen die ik nodig heb, daar gewoon kan laten staan (denk aan kleding, schoenen/spikes, voedingssuplementen, hersteldranken, bidons). Daarnaast is het ook super fijn dat we tussen de trainingen en 's avonds in ons eigen bed kunnen slapen en met minder mensen om ons heen rekening hoeven te houden.

En verder een niet onbelangrijke ontwikkeling; de limieten voor de Olympische Spelen 2012 in Londen zijn bekend gemaakt! Het NOC*NSF heeft de liemiet voor de zevenkamp gesteld om 6280 punten. Dit zijn heel veel punten, maar we weten wat ik moet scoren om daar aan de start te staan en wat daarvoor nodig is.  De belangrijkste rode draad in deze ontwikkeling is dat ik heel blijf en alle trainingen moet kunnen doen. En als tussenstation wil ik mij kwalificeren voor het EK indoor en de WK. Ik heb heel veel zin om weer hard te trainen en te werken aan mijn doelen! :)

Nieuwe sponsor: SLAAPPUNT   (16-09-2010)

Verheugd met het feit dat Slaappunt in mij gelooft en mij wilt helpen om gezond te slapen, in ieder geval tot 2012, wil ik jullie graag informeren over wat Slaappunt precies is en hoe zij werken.

Gezond slapen is voor ieder mens van belang. Uitrusten na een lange dag doe je voornamelijk 's nachts en de volgende ochtend moet je er weer fit tegen aan. Éenderde van ons leven verblijven we in ons bed en daarom is het ook het belangrijkste meubelstuk in huis.
Om een goed bed aan te schaffen heb je heel wat duidelijk en vooral eerlijke informatie nodig. Het wordt ons allemaal niet gemakkelijk gemaakt en de keuze is dan ook zeer ruim. Bij Slaappunt wordt gekozen voor prijs/kwaliteit. Alle producten worden samengesteld van de beste materialen, voor een zeer aanvaardbare prijs.

Wat deze bedden speciaal maakt is dat er droog geslapen wordt. Slaappunt gebruikt uitsluitend natuurlijke producten, waaronder niet-ontvette kasjmierwol en merinowol. Onder andere zorgen deze producten voor een gezond-slaapcomfort. Mensen staan vaak versteld dat ze door droog en hygiënisch te slapen van allerlei klachten af zijn. Men dacht dat het aan hen lag, aan hun werk of de leeftijd. Inderdaad je kan je moeilijk voorstellen wat een vochtig bed allemaal kan veroorzaken.

Mensen met astma, reuma, artrose, spierpijnen, allergieën tegen huisstofmijt en rugklachten zijn dankbaar dat veel van hun pijnen zijn weggenomen door de producten van Slaappunt, waardoor ze eindelijk weer goed kunnen slapen. Ook voor de kleintjes die vaak onrustig slapen, biedt het bed een fijnere nachtrust.

Ben jij geïnteresseerd hoe je gezond kan slapen? Stuur mij dan e-mail (remonafransen @hotmail.com), dan organiseer ik een leuke en interactieve informatieavond met een slaapadviseur die er alles van af weet. Hier kunnen dan jouw slaapgewoontes persoonlijk en vrijblijvend besproken worden. Dit wordt het liefst in kleine groepjes gedaan, dus bij veel aanmeldingen, meerdere avonden. Als je snel bent kun je 23 September al een informatieavond bijwonen!
Ik kan je verzekeren dat je er veel van leert en bewuster omgaat met slapen.                                                                                       Website Slaappunt

NK Senioren: Goud en Zilver   (18-07-2010)

Een prachtig eerst deel van het seizoen heb ik afgesloten met het behalen van een gouden en zilveren medaille op het NK. Na de EuropaCup in Hengelo moesten we kiezen wat het plan zou gaan worden tot het NK (en zelfs EK). Ik was een bespreekgeval, dus hebben we ervoor gekozen om nog een trainingsblok in te plannen met het oog op het EK. Om dan op het NK nog écht goed te zijn is dan natuurlijk lastig... Het verspringen ging daarom onverwachts goed. Elke sprong ging beter en de aanloop werd steeds beter wat resulteerde in een super spannende wedstrijd. In mijn laatste poging nam ik de leidende positie over. Trots was ik op mezelf, dat ik dat er nog uit heb kunnen persen. Daarna snel naar huis, beentjes omhoog en klaar maken voor het hoogspringen de volgende dag. Ik had er zin, maar dat is niet genoeg. De trainingen van de laatste twee weken eisten hun tol en ik kon er niks van maken. Jammer dat ik mijn laatste wedstrijd van het eerste deel van het seizoen zo moest afsluiten. De teleurstelling is inmiddels weg en ik kijk met een glimlach terug op wat ik heb gepresteerd de afgelopen twee maanden. Ik heb er hard voor gewerkt en ben trots dat het zo is gelopen. Op alle zeven onderdelen heb ik een PR gescoord en maar 7 puntjes onder de 6000punten grens. De doelen voor 2010 zijn eigenlijk al behaald. Ja natuurlijk het ultieme doel, starten in Barcelona heb ik niet behaald. Ik was hier simpelweg (nog) niet goed genoeg voor, toch sta ik 16e op de geschoonde Europese Ranglijst en hoor ik er eigenlijk wel mee te doen in het zevenkamp geweld in Barcelona... Schrale troost. Maar goed, mijn lichaam en mijn koppie krijgen nu een welverdiende rust. Echt even geen atletiekbaan, alleen een paar loopschoenen.
De plannen voor het na-seizoen zijn er nog niet concreet. Niks moet en alles mag. Het belangrijkste is dat mijn lichaam fysiek 100% in orde is en dan gaan we misschien nog wat wedstrijden doen en misschien een zevenkamp. Eerlijk gezegd ben ik alweer bezig met het jaar 2011, waar weer ontzettend mooie kansen en toernooien zijn.

Foto's van het seizoen 2010 kan je hier vinden.

EuropaCup Hengelo 2010 (28-06-2010)

Dat we zouden promoveren met ons damesteam, de mannen zich zouden handhaven, ik vijf persoonlijke records zou behalen en de wedstrijd zou winnen hadden we van tevoren niet verwacht. De voorbereidingen voor ons damesteam waren allemaal goed verlopen en we waren dus klaar om de strijd aan te gaan met de andere landen. De organisatie had het goed voor elkaar, een strakke planning en mooi weer.
Ik voelde me goed en ik had m'n zinnen gezet op een nieuw persoonlijk record. Ik zat in een mooie serie tijdens de 100m horden. Helaas kwam de wind opzetten en had ik 1.7 m/s tegenwind. De race ging redelijk goed en met een nieuw persoonlijk record (14.10s) was de kop eraf. Het hoogspringen ging goed en ook steeds beter. Uiteindelijk 1.87m en drie kansrijke sprongen op 1.90m wat mij een super goed gevoel heeft gegeven. Daarna moest ik bijkomen, alles weer op een rijtje krijgen en focussen op kogel. Dit was lastig, voelde me leeg en snapte niet dat die kogel niet verder ging. Dit heeft veel punten gekost... Gelukkig kon ik me wel weer goed opladen voor de 200m. De start en de bocht ging super goed, alleen het laatste stuk tegen de wind opboksen was zwaar. Met een tegenvallende tijd tot resultaat en uiteindelijk veel gemengde gevoelens na dag 1 gingen we weer richting het hotel. Het voelde alsof ik niet de kans had gekregen om te laten zien wat ik echt waard ben op de 100m horden en de 200m door de tegenwind. Dit is gewoon pech en dat ik kogel had verprutst was mijn eigen fout, maar dit alles had consequenties en die wist ik meteen..
Op dag 2 had ik gehoopt juist gebruik te maken van de wind, maar de wind was wisselvallig. Met drie goede sprongen en uiteindelijk weer een PR bij het verspringen (6.20, +0.2) was ik dik tevreden. Het speerwerpen was een belangrijke ontwikkeling in de wedstrijd, zowel voor mijzelf als voor de uiteindelijk wedstrijd. Dat ik mijn PR verbeterde tot 36.61 was heel mooi. De winst van de wedstrijd kon ik bijna niet meer uit handen geven en de 6000punten werd een realistisch doel. De 800m ging de eerste 300m perfect, de volgende 200meter was te langzaam en daarna werd het weer een inhaalrace. Helaas nét te kort voor 6000punten, maar 5993 is heel goed voor nu en de wedstrijd winnen was heel gaaf! Uiteindelijk ook nog promotie naar Super Liga, dus we kunnen weer terug kijken op een geweldig weekend.

Interviews en wedstrijdvideos kan je hier vinden en de foto's van Erik van Leeuwen hier.

Persoonlijk record in Götzis!

Afgelopen weekend heb ik mijn eerste zevenkamp in Götzis gedaan in een geweldig deelnemersveld, met geweldig publiek, in de zon,
maar ook veel regen.  Het was een hele mooie ervaring en ik ben dan ook erg blij met mijn eindresultaat. Ik ging als laagste geplaatse
atelete de wedstrijd in en ik ben als 16e geeindigd!
Esther Habers heeft mij na de wedstrijd geinterviewd en heeft hier een leuk verslag van gemaakt voor op de website van De Spartaan. Hieronder kan je het verslag lezen.
 
Remona Fransen behaalt meerkamp PR in Götzis

Tijdens de internationale meerkamp in Götzis (Oostenrijk) heeft Remona Fransen haar persoonlijke record op de meerkamp met 33 punten verbeterd naar 5831 punten. Tevens verbeterde ze haar beste prestatie op vier onderdelen. “Het was een topweekend”, aldus Fransen.

Van te voren was het best spannend voor Remona om tussen de crème de la crème van de meerkamp te mogen starten. Maar ze heeft er zeker van genoten. Remona: “Het was een fantastische wedstrijd om aan deel te nemen. Het is ontzettend leuk om te zien hoe al die topmeerkampers zo’n wedstrijd beleven.”
Dat Remona dit weekend in goede vorm was werd gelijk al duidelijk na het eerste onderdeel: de 100 mH, waar ze naar een persoonlijk record liep van 14.14 s. “Het was van begin tot eind een goede race”, aldus Remona. Van de tegenwind (-1.3 m/s) die er stond merkte ze nauwelijks iets.
Ook het hoogspringen verliep op rolletjes. De aanloop klopte en het inspringen ging vanaf het begin al goed. Vanaf haar eerste poging (1.70 m) tot haar uiteindelijke prestatie van 1.82 m wist zij de lat alle sprongen te laten liggen. De 1.85 m die daarop volgde lukte niet heel goed meer, maar voor haar eerste hoogspringwedstrijd dit seizoen is Remona zeker tevreden.
Het onderdeel dat daarop volgde was het kogelstoten. Hoewel het instoten goed ging, liep het tijdens de wedstrijd niet lekker. Remona: “De meeste punten heb ik laten liggen op dit onderdeel.” Uiteindelijk kwam haar verste stoot uit op 12.87 m.
De eerste dag werd goed afgesloten met de 200 m. Door haar achillespeesblessure heeft Remona heel wat 200 m trainingen gemist, maar dat was niet terug te zien in de tijd die ze op dit onderdeel liep (24.98 s; PR). “Ik wist dat het goed zou komen als ik snoeihard zou starten”, aldus Fransen. Ook deze race voelde van het begin tot eind weer goed voor haar.

De tweede dag werd overheerst door heel veel regen. Bij het inlopen voor het eerste onderdeel was een regenpak geen overbodige luxe. Toch wist Remona het verspringen goed af te werken, zeker in vergelijking met de anderen. Remona: “De aanloop ging erg lekker. Helaas was ik bij een verre sprong eerder met m’n benen op de grond dan verwacht, waardoor ik achterover viel en zo heel wat centimeters verloor. Maar ik ben zeker tevreden met mijn uiteindelijke sprong van 5.97 m.”
Ook het speerwerpen vond plaats in de stromende regen. Maar dat weerhield Remona er niet van om weer een persoonlijk record te behalen. Met een verste worp van 33.78 m en een goede rest van de serie was Remona erg blij. “Speer loopt weer goed, ik heb er een goed gevoel over”, aldus Fransen.
Op het laatste onderdeel van de meerkamp, de 800 m, stond Remona aan de start met atletes die ongeveer dezelfde tijden als haar lopen. Hoewel haar doorkomsttijd op de 400 m van 66 s een seconde langzamer was dan gepland, wist ze toch een PR van ruim één seconde te lopen op dit onderdeel. Remona: “Ik kwam als laatste van de serie door na één rondje, maar de laatste 250 m kon ik goed doortrekken en maakte ik mijn langzamere start weer goed.” Uiteindelijk kwam ze als tweede van haar serie over de finish in een tijd van 2.16.38 min. Hiermee sloot ze een prachtige meerkamp af.

Unieke kans  (19-05-2010)

Dinsdagochtend 11 mei 2010 de ochtend dat wij zouden vertrekken van Tenerife richting Nederland kregen we te horden dat het vliegveld Tenerife-zuid gesloten was in verband met de aswolk. Alweer onze reisprogramma door de war gehaald door de vulkaan, maar goed niks aan te doen. Het plan werd uitgesteld naar vrijdag, maar dan wel via Madrid naar Brussel en vanaf daar met een huurauto naar huis. Geen ideale reis, maar je moet iets beslissen om thuis te komen. Het grote nadeel van dit uitstel was dat de Ter Specke Bokaal in Lisse op het programma stond en het niet meer verantwoord is om na zo'n reis gelijk te starten op 100m horden en hoogspringen. Het voordeel van dit uitstel was dat we nog 5 keer extra konden trainen in de zon, aangezien het in Nederland die week erg koud was waren we hier wel blij mee.
Eenmaal 's nachts om 03.00uur thuis aangekomen ben ik snel gaan slapen. De volgende dag heb ik tijdens de TSB nog wel mee gedaan met het kogestoten, maar dit lukte niet. Het was wel een leuke dag om iedereen weer te zien en te spreken.
Er zijn een aantal veranderingen in mijn wedstrijdplanning gekomen, omdat ik een unieke kans heb gekregen! Vorige week op Tenerife had Ronald goed nieuws voor mij, namelijk dat ik mag starten in Götzis!!! Hij vertelde het 's avonds en ik lag daarna hyper in bed en kon niet meer slapen... Dit is echt geweldig voor mij in meerdere opzichten. Ik krijg hierdoor nog een week extra om me voor te bereiden op een meerkamp, anders zou ik namelijk het NK meerkamp starten wat een week eerder is. En ik doe een hele mooie ervaring op en ik kan een kijkje nemen in de wereldtop van de meerkamp. Kortom ik ben echt ontzettend blij dat ik mag starten Götzis!!

Tenerife 2010 (09-05-2010)

In Playa de las Americas, een toeristisch plaatsje op Tenerife-Zuid, zit het vol met Engelse, Russische en een aantal verdwaalde Nederlandse toeristen. In het hotel Sol Tenerife idem dito. Of wij opvallen met onze sportkleding aan tussen deze mensen? Ja zeker! Bij het ontbijt staren mensen ons aan, boodschappen doen en de wandeling van 10 minuten naar de baan zie je mensen denken wat doen zij hier? Soms doen mensen een poging om te raden wat voor sport we doen, de meeste voorkomende is volleybal... Na een poging in het Spaans overgaand in het Engels en met gebarentaal begrijpen ze toch wat we wel doen en lopen ze weer lachend door. Wij kunnen er ook vooral om lachen.

Gelukkig zijn er op de baan nog meer serieuze atleten en voelen we ons helemaal op ons plek. Met een lekkere temperatuur en de zon om ons heen kunnen we de trainingen probleemloos uitvoeren. We horen slechtere weersberichten uit Nederland, dus we genieten hier nog volop.

We zijn hier nu bijna twee weken en het einde komt al  in zicht. Tot nu toe heb ik alle trainingen kunnen doen. In het begin nog wel opbouwend in het aantal sprongen of startjes voor mijn achillespees, maar de pees houdt het goed. Verder gaat het ook goed. Natuurlijk merk ik dat ik sprint-, hoog- en verspringtrainingen heb gemist, maar toch pak ik dit weer snel op. De krachttrainingen gaan super goed en ook de langere tempo’s lopen lekker. Het is belangrijk dat ik deze stijgende lijn doorzet in de trainingen en de komende wedstrijden ga gebruiken om ritme op te doen en dan uiteindelijk eind juni in topvorm te zijn.

Volgende week begin ik met 100m horden en hoogspringen bij de Ter Specke Bokaal in Lisse bij mijn eigen club. Die week daarop ga ik van start tijdens de NK Meerkamp, waarbij ik mijn titel moet gaan verdedigen! Vanaf dan heb ik nog 5 weken tot de Europa Cup meerkamp in Hengelo.

Allereerst deze stage goed afronden en hopen dat de vulkaan niet nog actiever wordt en er weer vluchten geannuleerd worden. Het is hier leuk en super om te trainen, maar na 2 weken wil ik toch wel graag naar huis!

 HOLLAND PHARMA   (17-04-2010)

Holland Pharma is een groothandel in drogisterij-artikelen en hebben meer dan 60.000 producten in hun assortiment. Het is een bedrijf met ambitie en willen ook de topsport ondersteunen. Na een leuk gesprek op het kantoor in Borculo ging ik weg met een grote glimlach, kleding en een tas vol met voedingssuplementen (NZVT getest), Tijger balsem en homeopatische producten. Ik vind het ontzettend leuk dat ze in mij geloven en mij de komende tijd willen voorzien van allerlei producten uit hun assortiment, mits doping-vrij natuurlijk!
Elke maand brengt Holland Pharma het magazine PharmaActueel uit. Hierin staat veel informatie over de verschillende producten die zij hebben en informatieve artikelen over oa. homeopatische producten. Verder staan hier ook twee columns in van twee topsportsters namelijk: Marja Vis (schaatster) en Sanne Keizer (beachvolleybal). Marja Vis stopt bij Holland Pharma en ik mag haar plaats overnemen en ik ga dus ook elke maand een column schrijven voor het magazine.

Helaas...     (05-04-2010)

...waren de twee weken rust die ik na het NK meerkamp had ingepland niet voldoende. Mijn rechter achillespees bleef pijnlijk en een bezoek aan de sportarts P. Vergouwen heeft wat duidelijkheid geven in het beleid wat ik moest gaan voeren om optimaal te herstellen. Gelukkig heb ik geen ernstige pathologien (verkalking o.i.d.), dus ik heb veel alternatieve trainingen gedaan waarbij ik de achillespees niet of nauwelijks bij belast en dit rustig uitgebouwd. Verder veel oefeningen voor mobiliteit en stabiliteit om de dysbalans in mijn lichaam, verschil tussen links en rechts weg te werken. Dit gaat wel elke week beter, maar het kost tijd. Tot op heden zijn we hier nog steeds mee bezig.
Vorige week had ik een goede week. Tempoloopjes op het gras, horden frequentie, loopjes in de duinen en oefeningen voor hoog en verspringen gingen pijnvrij. Gelukkig begint het er dan weer een beetje op te lijken, maar toch is het nog niet helemaal weg, dus nog steeds VOORZICHTIG opbouwen!! Geduldig zijn en er in blijven geloven dat het goed komt is nu heel belangrijk.
De tijd begint natuurlijk wel te dringen en de weken vliegen voorbij. Over een maand starten de eerste wedstrijden al. We hebben nog niet echt definitief besloten wat ik of niet ga doen in Mei. We willen eerst onze trainingsstage op Tenerife (19 april tot 3 mei) afwachten en dan beslissen hoe het seizoen er verder uit gaat zien.
Het is ontzettend jammer dat ik niet het volledig trainingsprogramma kan draaien, maar toch train ik wel hard. De alternatieve trainingen maken me ook weer sterker en we werken aan kleine details in techniek op verschillende onderdelen. Verder gaan de krachttrainingen goed en kunnen we iets meer aandacht besteden aan kogel en speer.
Vandaag over twee weken vertrekken we naar Tenerife. Ik hoop dat ik dan alles weer kan doen. Ik houd jullie op de hoogte!

Twee titels indoor 2010!   (23-02-2010)

Tijdens het NK hoogspringen 6 Februari en NK meerkamp 21 Februari heb ik twee gouden medailles gewonnen! Het eerste weekend ging het hoogspringen steeds beter en kwam goed in de wedstrijd, waardoor ik ook nog een poging heb gedaan om het nederlands record van 1.88 te evenaren. Dit lukte helaas niet, maar ik bleef wel goed springen en wie weet gaat het nog een keer lukken dit jaar...
Na dit NK was alles gericht op het NK meerkamp. Helaas ging mijn voorbereiding niet vlekkeloos door een opspelende achillespees. Hierdoor heb ik niet alle trainingen kunnen doen en een paar dagen voor het NK meerkamp rust gehouden en dan maar zien hoe zou gaan op de dag zelf. Tijdens de eerste drie onderdelen ging het goed. De prestaties op horden en hoog waren niet super, maar wel goed genoeg om nog een PR te halen. Bij het kogelstoten haalde ik nog wel een nieuw indoor PR! Helaas tijdens de warming-up voor het verspringen begon de pees weer iets op te spelen, waardoor ik niet met volle overtuiging kon aanlopen en dus de balk niet haalde tot twee keer aan toe. En de laatste poging was nipt ongeldig en dan staat er helaas een slechte score en was het uitzicht op een PR meerkamp weg en nog een gevoelige achillespees ook... Toen heb ik ervoor gekozen om de 800meter op gewone schoenen te lopen om mijn achillespees iets te ontzien. Het positieve was dat ik eigenlijk nog best lekker heb gelopen, gecontroleerd en ik won de race. Uiteiendelijk een puntentotaal van 4172 punten en een tweede gouden medaille voor dit seizoen!
De komende twee weken ga ik er voor zorgen dat ik weer 100% fit word en daarna weer volle bak trainen voor het outdoor seizoen!!!

Foto's indoor 2010

Meerkamp Interland Indoor 2010 (01-02-2010)

Mijn eerste wedstrijd in 2010 heb ik al afgerond en niet zomaar een klein wedstrijdje, maar gelijk een internationale vijfkamp!
Na terugkomst van Zuid-Afrika was mijn eerste week in Nederland raar! Moe, verkouden, gewichten waren zwaar en zelfs lage hekjes van 40cm waren te hoog voor mij... De eerste serieuze training na Zuid-Afrika op Papendal lag ik al na 45min hard op de grond! De coordinatie en spanning in lichaam was nog niet goed genoeg om snelheidswek over deze hekjes te doen. Gevolg was dat mijn bruine huid aan de binnenkant van mijn tight zat en ik twee open knieen had. Helaas, maar gelukkig verder wel heel. Volgende dag alleen een beetje last van een stijve heup (m. iliopsoas), deze had toch wel een optater gehad. Een week voor de meerkamp herstelde dit wel voldoende om gewoon door te gaan. De andere trainingen gingen gelukkig ook weer beter en kreeg dus zin in mijn eerste wedstrijd.
Een Interland is altijd leuk met het Nederlands Team, oranje kleding aan en gaan! Met de 60m horden zat ik in een super snelle serie. Helaas was mijn start slecht en was mijn race al gezien. Een tegenvallende tijd van 8.83s. Tijdens het hoogspringen heb ik geen een keer lekker in de wedstrijd gezeten, mijn aanloop was slordig en geen ritme. 1.75 was geen hoogte wat ik in mijn hoofd had, maar ik weet wat ik beter moet doen. Na deze twee onderdelen bleek dus al dat de echte scherpte nog niet in mijn lichaam zat. Toch kreeg ik de kogel tot een afstand van 12.99m. Technisch redelijk gestoten en met iets meer power kan het dus beter. Het verspringen was een beetje hetzelfde verhaal als het hoogspringen. Wisselvallige aanloop, waardoor ik 1x net ongeldig sprong en twee keer ver voor de balk. Zonde! En toen kwam het onderdeel waar ik altijd iets tegen op zie, maar o zo machtig kan voelen tijdens de race. Toen ik eenmaal liep en mijn tussentijden zag bleef het zelfvertrouwen groeien. Een mooie vlakke race eindigen in 2.18.35 dat is zoals ik deze dag had gehoopt te eindigen!
Uiteindelijke puntentotaal 4188 punten dat is 88 punten minder dan mijn PR, maar wel 163 punten meer dan precies een jaar geleden in dezelfde wedstrijd! Met deze wedstrijd als voorbereiding voor de rest van het indoorseizoen dus eigenlijk geen slechte start!

Trainingsstage in Stellenbosch (12-01-2010)

Er is veel gebeurd sinds mijn laatste bericht net voor de kerst. 29 December ben ik samen met Yvonne en Jolanda naar Zuid-Afrika gevlogen om vervolgens de eerste paar dagen rustig te trainen, uit te rusten en te acclimatiseren. En dat laatste was erg hard nodig, wat is het hier heet! Ik was al erg onder de indruk van Stellenbosch en ook nog de felle zon erbij maakte het echt een zwaar contrast met thuis! Oud & Nieuw hebben we samen met nog een paar nederlandse atleten gevierd. Het was echt een afrikaans feest, heel gaaf om een keer meegemaakt te hebben! Maar het blijft gek Oud & nieuw vieren in de buitenlucht op je slippertjes!! 2 Januari arriveerde de rest van het team en kon het voor ons echt gaan beginnen. In totaal doen we hier 4 trainingsblokken van elk 3 dagen en dan één dag rust. Het eerste trainingsblok ging goed, totdat we de laatste ochtend hordentrainng deden. Het was echt onwijs heet en dat hakte er bij iedereen heel erg in. Mijn coordinatie was echt ver te zoeken, maar ik moest en zou over die hordens gaan. Hierbij ben ik waarschijnlijk een paar keer geland met te weinig spanning, waarbij het 's middags bij de krachttraining mis ging met mijn rug bij het voorslaan. Gelukkig viel de schade mee en waren het alleen de spieren die de boel behoorlijke blokkeerde. Kwestie van rustig blijven bewegen en twee fysio behandelingen. Gelukkig hadden we toch een rustdag en kon ik dus goed herstellen. De eerste dag van de tweede trainingsblok begon ik twijfelachtig, maar het ging eigenlijk heel erg goed. Vertrouwen in mijn rug was alweer terug! Ook in het tweede blok goede trainingen gedaan. Sprinttraining ging goed, uit blok starten blijft lastig voor mij maar het gaat echt wel een stuk beter. Die kleine stapjes moeten uiteindelijk toch ook het verschil gaan maken. Gelukkig ging horden in dit blok een stuk beter, samen met Ronald en Marita (horden bondscoach) gekeken naar mijn techniek en het lukte om één belangrijk aspect iets te verbeteren. Dit moeten we nog even consequent doen, maar ik heb er vertrouwen in dat het goed gaat komen. Na een goede krachttraining hadden we weer een rustdag. Op deze rustdag zijn we met de meerkamp meiden en Melissa naar het Robben Eiland geweest. Het was een erg indrukwekkende en gezellige dag! Gisteren zijn we van start gegaan met het derde blok en begonnen met hoog. Het hoogspringen begint weer te kloppen en was één van mijn beste trainingen dit jaar. Daarna gelijk kogel, evenaring van stand PR en met aanglij één goede stoot dik over mijn PR heen. Het was toch wel een training met mixed feelings. Die ene stoot was goed maar er gingen er ook een paar finaal mis en dat mag eigenlijk niet meer. Gisteren wel weer een stap gemaakt met het voorslaan, dit blijft beter gaan en ik word intussen heel nieuwsgierig wat mijn max zal zijn. Die testen komen nog!
Kortom het gaat heel erg goed. Ik kan alle trainingen doen, ik ben fit en heb er vooral veel plezier in. De eerste wedstrijd is al over 2,5 week en ik weet zeker dat ik er dan klaar voor ben. De komende 5 dagen ga ik vooral nog hard trainen en veel genieten! Het weer is hier echt super en het is een gezellige groep. As maandag sta ik weer op het koude Schiphol, daar kijk ik eerlijk gezegd nog niet naar uit...

Sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw... (23-12-2009)

Wat is het toch gezelilg wit buiten! Sneeuwballen gevecht en sneeuwpoppen maken is heel erg leuk voor een middagje en de kinderpret komt weer helemaal naar boven, maar ik heb ook de nodige avonturen beleefd tijdens of door de training. Het begon allemaal afgelopen donderdag, waarvoor ik voor het eerst dit jaar helemaal winters aangekleed was van top tot teen! We begonnen gelukkig binnen met speeroefeningen en later buiten op een nog klein stukje sneeuwvrij tartan speerwerpen uit stand, meer konden we helaas niet doen. Het was veel te koud en gevaarlijk om meer passen te maken. Het was ook niet verantwoord om op crossspikes op de baan de geplande tempo's te lopen, dus deden we een alternatief loopcircuit. 100m heen door sneeuw, oefening, 100m terug door sneeuw, oefening en dat drie keer met hele korte wandelpauze. Op een gegeven moment kreeg ik het eindelijk warm en merkte ik dat ik wel heel veel kleding aan had en kreeg ik mijn benen en armen amper meer in beweging! Gelukkig was het niet zo heel lang, maar was ik wel goed moe! Zaterdag trainen we gelukkig altijd binnen, dus geen last van de sneeuwperikelen. Zondagochtend had Guido bedacht om in het olympisch stadion te trainen, om daar de nodige trappen op te lopen. Super goed idee natuurlijk, maar hoe kom je daar op een zondagse witte morgen?! Allerlei verkeerswaarschuwingen en een ingesneeuwde auto op parkeerplaats. Ik heb toen besloten om thuis zelf te trainen met loopoefeningen op de plaats afgewisseld met core-stability (circuit) en nog even herrie te maken in huis en keihard de trappen op lopen! En dat is goed gelukt! Het volgende avontuur was maandagmorgen richting Papendal. Ik ben nog nooit zo rustig en vlekkenloos naar Papendal gereden, dat viel dus alles mee! Het was behoorlijk druk op Papendal, want iedereen wil natuurlijk binnen trainen. Alleen achterin de hal was nog plek, waar het alleen erg koud was... Ronald is deze week op vakantie, dus moesten we alleen het schema uitvoeren. Zonder trainer is het soms lastig om alles heel goed te doen, en zeker bij het starten vind ik dat lastig. Met de nodige feedback kan ik meer winst halen uit de training. Desalniettemin hebben we veel startjes gemaakt en eindigden met 2x4x60meter. 's Middags in een warme krachtruimte een lang maar leuke krachttraining gedaan. De krachttrainingen blijven elke week beter gaan en dat geeft echt een goed gevoel. 's avonds gezellig met de trainingsgroep in het Beijing-huis 'wie-is-de-ezel?' gespeeld en lekker op tijd naar bed gegaan. Dinsdag kwam Anthony voor een horden training. Het was wedeom druk in de hal, dus snel wat hordens en een baan gereserveerd. De horden training ging een stuk beter dan de vorige twee trainingen. Actiever tussen en boven de hordens, het voelde echt heel erg goed. Anthony was ook erg tevreden over deze training. In de middag zouden we eigenlijk met Peter van Wijk gaan verspringen, maar die vreesde voor de verkeersomstandigheden en zag het niet zitten om van Breda naar Arnhem te rijden. Wat natuurlijk begrijpelijk is. Gelukkig was Anthony er en hebben we het schema van Peter met Anthony uitgevoerd. Het springen ging erg makkelijk en voelde goed. De video opnames van onze  camaravrouw Babs konden we het goed analyseren en zag het er technisch ook goed uit. Intussen begon het weer te sneeuwen in Papendal en stapten we in de auto richting huis. Gek genoeg in een recordtijd naar huis gereden, geen files, geen gladheid en of sneeuw onderweg. Lekker op tijd thuis.
Sneeuw heeft z'n voor en nadelen, het is gezellig en leuk, maar ook erg koud en soms gevaarlijk. Atletiekbanen die niet meer toegankelijk zijn en dus niet optimaal getraind kan worden vind ik erg jammer. Gelukkig nog een aantal trainingsdagen en gezellige feestdagen te gaan en dan vertrek ik naar het warme zuiden. Hopelijk gaan we een erg goede trainingsstage in Stellenbosch, Zuid-Afrika tegemoet.
Ik hoop dat ik de goede trainigsperiode van de afgelopen maanden kan doortrekken en fit het indoor-seizoen kan starten. 31 Januari ga ik voor het eerst van start tijdens de Interland Meerkamp in Apeldoorn.
Voor nu wens ik iedereen hele fijne feestdagen met familie en vrienden en alvast een gelukkig, gezond en sportief 2010!!!

Wintertrainingen zijn van start gegaan (04-11-2009)

Het is alweer een tijd geleden dat ik mijn laatste zevenkamp met succes heb afgerond. Een prachtig nieuw PR met hoogspringen, 1.85 waar ik ontzettend veel leuke en positieve reactie op heb ontvangen. Na de zevenkamp in Woerden heb ik een maand lang rustig aan gedaan, lekker op vakantie geweest en met de Spartaan nog een competitie wedstrijd volbracht. Helaas heeft het niet zo mogen zijn dat de Spartaan dames-ploeg in de Eredivisie mag blijven.
In deze rustige maand heb ik ook het seizoen 2009 geëvalueerd en nieuwe plannen gemaakt voor 2010. Dat 2009 als een zeer geslaagd seizoen bestempeld mag worden is duidelijk, maar hoe komen we nog een stapje verder naar mijn belangrijkste doel. Mijn belangrijkste doel in mijn sportcarriere is het halen van de Olympische Spelen en andere grote toernooien. Ik heb op mijn werk de mogelijkheid gekregen om 1,5 dagen te gaan werken, zodat ik drie dagen intern op het Olympische Trainingscentrum Papendal in Arnhem kan trainen. De andere trainingen doe ik in Lisse, Amsterdam en in de duinen.

Anthony heeft aangegeven door privé-omstandigheden niet meer de volledige begeleiding te kunnen geven en heeft de algemene regie aan de bondscoach Ronald Vetter overgedragen. Anthony zal nog wel op de achtergrond betrokken blijven bij mijn begeleiding. Vanaf nu is Ronald mijn hoofdtrainer en omdat hij fulltime beschikbaar als trainer, doe ik geen training meer alleen!  Ik heb er ook gelijk drie trainingsmaatjes bijgekregen; de Nationaal recordhoudster zevenkamp Karin Ruckstuhl, Jolanda Keizer die de negende plaats op de Olympische Spelen 2008 heeft behaald en Babs Egbers. Samen met Yvonne Wisse en deze drie meiden hebben we een unieke en gezellige trainingsgroep bij elkaar.

Momenteel ben ik alweer een maand bezig met trainen. Trainen, slapen en eten bevalt goed op Papendal. Elke week voel ik me beter en sterker worden. Over twee maanden vertrekken we naar Zuid-Afrika om daar bijna 3 weken lang te trainen. Het is daar warm (25-30gr), waardoor het trainen beter gaat en ik me goed kan voorbereiden op het indoor-seizoen.

Op deze manier is mijn trainingssituatie geprofessionaliseerd en ben ik écht op weg naar de Olympische Spelen in Londen 2012!

Tweede plaats tijdens Internationale Meerkamp in Woerden (31-08-2009)

Na een al zeer geslaagd eerste deel van het seizoen heb ik een rustigere periode in juli gehad. Even de warmte opgezocht, maar wel rustig doorgetraind. De trainingen in Nederland gingen daarna wel wat moeizamer dan daarvoor.

Na het NK in Amsterdam waren mijn zinnen gezet op de meerkamp in Woerden. Het NK ging technisch gezien niet super goed, maar dat kwam gewoon omdat ik niet in vorm was. Ik wist dus wat ik moest doen om eind Augustus weer topfit te zijn! De trainingen na het NK gingen steeds iets beter en de afgelopen twee weken voelde ik dat de vorm weer kwam en groeide het vertrouwen naar de zevenkamp. Ook heb ik de laatste paar weken goed kunnen rusten, omdat ik vrij was van mijn werk.

Het trainen ging goed, maar hoe zou het gaan tijdens de zevenkamp? Ik kon niet goed inschatten waar ik precies stond en kon het voor mijn gevoel dus alle kanten op gaan! Na het zien van de startlijst was één doel duidelijk; het behalen van een podiumplaats!

Zaterdag stond er een behoorlijke wind mee op de 100m horden. Dit maakt het voor mij alleen maar lastiger, de kans dat ik dan op de hordens knal is groot. Gelukkig had ik een goede start en kon ik de frequentie heel goed hoog houden en toch nog een vlekkeloze race lopen. 14.02 met helaas 4.2 m/s meewind. In eerste instantie baalde ik heel erg van de wind, omdat ik na 1 onderdeel al wist dat mijn meerkamptotaal niet officieel zou gaan meetellen. Om nog een gemiddelde van 2.0 m/s met de 200m en verspringen zou toch lastig worden met deze omstandigheden. De rest van de wedstrijd heb ik gefocust op het behalen van mijn doel!
Bij het hoogspringen heb ik altijd een aantal sprongen nodig om er goed in te komen. Voor 1.79 had ik drie pogingen nodig en daarna een ruime sprong over 1.82 en 1.85 haalde ik ook! Weer een PR op hoog! Zelfs mijn tweede sprong op 1.88 was bijna goed. De omschakeling naar het kogelstoten ging lastig. In de training ging kogel al niet zo heel goed, maar ik had wel gehoopt tegen de 13 meter te stoten. Technisch ging het niet zo lekker en uiteindelijk 12.47m.
De 200 meter was met een lekker windje in de rug weer eens iets anders dan in Lisse en Szczecin. Ik liep dan ook mijn snelste seizoenstijd, 25.16 sec. Ik startte in de buitenste baan en de eerste 50 meter ging heel goed, middenstuk iets minder, maar kon hem wel redelijk goed doortrekken.

Na dag 1 ging ik met drie punten aan de leiding en dat is altijd leuk! Het verspringen werd heel belangrijk voor de wedstrijd. Helaas ging dit niet zo goed als in de trainingen. Ik had moeite met een goede snelle afzet en daardoor was mijn zweeffase ook niet zo goed. Ik sprong hier wel een PR mee..! Dat is natuurlijk heel goed. Bij het speerwerpen moest ik er voor zorgen dat ik niet teveel punten zou verliezen op de nummers 2 en 3. Susan Coltman wierp erg goed en dat bracht haar op een eerste plaats na zes onderdelen. Echter de Wit-Russin Yana Maximava bleef achter op haar beste prestatie, waardoor ik 22 punten voorsprong hield. De 800 meter was dus erg spannend. Ik mocht niet meer dan 1,45 seconden verliezen. Tijdens de race liep zij achter mij, we kwamen iets langzamer door dan ik wilde, maar ik voelde dat ik goede benen had. Laatste 300 meter iets versneld en uiteindelijk wilde zij er de laatste 100 meter volle bak voorbij en gelukkig was ik hier op voorbereid en kon ik haar eindsprint bijhouden! Zij finishte 0,04 seconde voor mij, missie geslaagd! Uiteindelijk een punten totaal van 5779 en een mooie tweede plek tijdens een internationale meerkamp!

Ik ben erg blij dat ik goed naar dit weekend toe heb kunnen werken. Ik heb echt mijn best gedaan om hier topfit aan de start te staan en als dat dan lukt is dat super gaaf! Deze meerkamp is heel goed geweest om nog even precies per onderdeel te bepalen waar mijn aandachtspunten liggen voor de komende winter.
De echte evaluatie van het seizoen 2009 komt nog, maar met 4 zevenkampen in één seizoen en met als hoogtepunt het NK is het duidelijk geslaagd!

PR 400m bij Trackmeeting in Utrecht (08-08-2009)

Na het NK heb ik lekker kunnen trainen. Een erg goede tempo training,  nieuwe speerwerpaanloop, een lekker krachttraining, hordentraining waarbij het starten goed ging, een redelijke kogeltraining en het sprinten voelde deze week ook alweer een stuk beter. De kleine pijntjes (achillespees) die ik had voelde deze week ook een stuk beter!
Zo stond er voor deze week ook een wedstrijdje op het programma. De Trackmeeting in Utrecht op vrijdagavond 7 Augustus. De 100m Horden had ik een matige start en ik heb geen moment goed door kunnen lopen, frequentie was niet hoog genoeg waardoor ik er iets te dicht op zat. Matige tijd van 14.74sec. Kogelstoten ging elke stoot iets beter, uiteindelijk 12.46m. Niet heel slecht, maar ik wil dit seizoen nog graag een keer over de 13m!
Als toetje ook nog een 400m! Altijd goed voor de nodige spanningen, zeker omdat ik dit natuurlijk nooit loop. Het ging redelijk goed. Alleen de laatste 100m verzuurde ik natuurlijk, waardoor ik het niet heel hard kon doortrekken. Uiteindelijk een mooie tijd van 57.57sec, nieuw PR!

Twee maal zilver op het NK! (03-08-2009)

In eerste instantie zou ik op het NK in Amsterdam van start gaan op 100m Horden, hoog- en verspringen. Vorige week hebben Anthony en ik besloten om de 100m Horden te laten schieten, omdat ik momenteel niet super in vorm ben en ik op de horden waarschijnlijk toch geen PR zou lopen. En ik wilde me vooral richten op het hoog- en verspringen waar ik de meeste kans had om een medaille te winnen.

Zaterdag dus nog lekker een dagje rust en zondag vol aan de bak! Allereerst het hoogspringen. Na Sczcecin was dit weer mijn eerste (hoog)wedstrijd. Ik moest weer wennen aan mijn aanloop en de afzet ging niet vanzelf. Ik had moeite om echt goed in de wedstrijd te komen. Gelukkig ging het wel elke sprong iets beter, maar niet voldoende om 1.79 in de eerste poging te halen. Wat nodig was om in de race voor het goud te blijven. Allleen mijn laatste poging op 1.79 was redelijk, maar mislukte ook. Op een kampioenschap gaat het uiteindelijk om de medailles en die had ik dan wel, een zilveren! Daar ben ik dan ook wel blij mee!
Een uurtje na het hoogspringen ging ik naar het verspringen, waar het op papier een hele spannende wedstrijd ging worden voor het zilver en brons. Gelukkig sprong ik in mijn eerste poging 6.05m (PR) en stond ik gelijk 2e. Vervolgens liep mijn aanloop niet zo constant, of ongeldig of ruim voor de balk. Dat was wel erg jammer. Ik had gehoopt om nog wel verder te springen dan 6.05m om mijn tweede plek zekerder te maken. Ik wist dat ik dat kon, maar het lukte niet. Het was wel even spannend op het laatst, omdat de andere meiden steeds dichterbij kwamen. Gelukkig was mijn eerste sprong toch goed voor zilver!
Uiteindelijk ben ik tevreden met mijn twee medialles en mijn verspringwedstrijd. Weer over de 6 meter gesprongen met nog een paar goede sprongen, maar ongeldig. Het zit er zeker in en hopelijk lukt het nog een keertje dit seizoen!
 
Komende 4 weken ga lekker door trainen en wat wedstrijdjes doen om vervolgens fit aan de start te staan bij de internationale meerkamp in Woerden! 
 
Ik hou jullie op de hoogte!

EuropaCup Meerkamp Sczcecin 2009 (29-06-2009)

Weer een geslaagd weekend achter de rug met twee prachtige nieuwe PR's!
Mijn doelstelling voor dit weekend vond ik lastig te formuleren, omdat ik het na het NK best druk heb gehad en dus niet zo gefocust en uitgerust was als bij het NK. Ik wist wél dat ik de meeste punten in de plus kon scoren op horde en de 200m, maar dan wel met goede omstandigheden.
Het idee en de bijbehorende spanningen dat ik weer van start ging op een zevenkamp kwam eigenlijk pas zaterdagmorgen. Het inwerken voor de horde voelde erg goed. Ik zat in de 3e serie en dat is voor mij best een snelle serie. Mijn start was goed en ik kon er tot horde 5/6 redelijk bij blijven, helaas kon ik daarna niet zo goed doortrekken als normaal. Ik raakte iets uit balans en dan loop ik toch nog 14.40. Niet ontvreden, maar ik weet dat ik harder kan.
Het hoogspringen was een lange wedstrijd. Voordat ik op mijn wedstrijdhoogte van 1.69 begon waren we een uur verder. Ik heb deze hoogtes nodig gehad om in mijn wedstrijd te komen. 1.78 haalde ik net in de derde poging en daarna begon ik pas écht te springen. Twee belangrijke tips van Ronald lukte perfect in de tweede poging op 1.81, waar ik ruim over heen ging. Ik voelde goed wat ik deed en wat ik dus moest doen voor 1.84 en het lukte weer!! Echt super! Zelfs mijn sprongen op 1.87 waren goed!
Na dit mooie moment gelijk door naar kogel. Omschakeling was lastig, maar ik heb mijn best gedaan. Gelijk in de eerste poging 12.83m dus voor mijn gevoel kon ik nu écht gaan kogelstoten. Helaas lukte dat niet in de tweede poging en wel in de derde, alleen zat mijn elleboog er nét niet goed achter en weer 12.83m. Dat was wel jammer er had meer ingezeten.
Bij de 200m zat ik in de laatste en snelste serie. Ik wist dat ik winst kon halen bij de start en dat ging redelijk. Alleen heb ik tegen de wind in moeten boksen en kwam ik totaal niet toe aan goed sprinten. 25.43sec was een tegenvallende tijd.
Na dag 1 elf punten in de plus t.o.v. het NK. Het verspringen werd dus een belangrijk onderdeel om in de buurt te blijven van mijn PR score. Helaas weer dezelfde situatie als bij het NK. Twee keer ongeldig bij weer twee hele goede en verre sprongen. De laatste poging was gelukkig wel geldig (5.91m), maar door de spanning deed ik iets van mijn oude techniek waarbij mijn rechterhand achter mij landde en dat dus gemeten werd...
Bij het speerwerpen was mijn aanloop en de afstand dramatisch slecht. Ik raakte de speer wel redelijk, maar omdat mijn aanloop slecht was kon ik er niks mee. Hier ga ik de komende tijd mee aan de slag!
Na twee teleurstellende onderdelen was ik toch klaar voor de 800m. Ik wilde in 66sec doorkomen en dat lukte redelijk (66 hoog). Vervolgens kon ik heel goed doorlopen. Uiteindelijk 2.17.65! Een mooie afsluiting en uiteindelijk toch een mooie score 5665 punten.
Ik heb wéér veel geleerd van deze zevenkamp. Ik heb de bevestiging gekregen dat mijn optreden in Lisse niet eenmalig was. De komende periode ga ik weer goed trainen en hopelijk kan ik dan weer net zo goed, als bij het NK meerkamp, naar de zevenkamp in Woerden toewerken.

PS. Bedankt voor alle leuke reacties in het Gastenboek! :)

EuropaCup Teams Bergen 2009 (22-06-2009)

Allereerst welkom op mijn website! Ik ben er erg trots op en ik hoop dat jullie me via mijn website blijven volgen.
Afgelopen weekend  ben ik mee geweest met het Dutch Athletics Team naar Bergen, Noorwegen. Het hoogspringen stond gepland op zondagmiddag 15.10 uur. 
Vrijdag gingen we naar de baan om te trainen. Ik heb een goede training (kogel en horde) af kunnen werken.
Zaterdag de eerste dag van de wedstrijd. Rond twee uur ben ik naar de baan gegaan om mijn teamgenoten aan te moedigen. Ontzettend leuk, overal oranje en een geweldige sfeer. Wonder boven wonder prachtig zonnig weer!
De voorspellingen voor zondag waren nóg beter! Het Dutch athletics team moest de tweede dag ook wel wat goed maken om nog bij de eerste drie te eindigen. Ik was er in ieder geval klaar voor! Warming-up in een mooie indoor accomodatie en daarna de baan op. Het inspringen duurde iets langer omdat het polstokspringen mannen nog bezig was. Het inspringen voelde goed en ik begon de wedstrijd op een hoogte van 1.65 en daarna ging het met 5cm omhoog. Helaas had ik drie pogingen nodig om 1.75 te halen en ging ik dus al met twee foutsprongen naar 1.80. En met de nieuwe regels is dat niet heel gunstig. Jammer genoeg zat ik nog niet voldoende in de wedstrijd om goed druk te houden in de bocht en dus van de lat af te blijven. Na twee foutsprongen op 1.80 was het voor mij over. Uiteindelijk een elfde plek. 
Einde van de dag zijn de Noren ons voorbij gegaan door met name goede scores op hoog en speer. We kwamen 6 punten te kort om op de derde plek te eindigen. Desondanks hebben we er nog een gezellige avond van gemaakt in de prachtige stad Bergen.  
Het was een ontzettend leuke ervaring om deel uit te mogen maken van zo'n groot team (48 atleten), veel atleten en coaches (beter) leren kennen en een mooie hoogspringwedstrijd mogen doen! 
Kortom, weer een mooie ervaring rijker!

Remona Fransen oppermachtig naar NK-titel (08-06-2009)

Afgelopen weekend is Remona Fransen op haar thuisbaan overtuigend en met een dik persoonlijk record Nederlands Kampioen geworden op de meerkamp. Dankzij een stortvloed aan PR's, waaronder op het hoogspringen, verspringen en de 800m, verbeterde ze wederom ruim haar PR op de meerkamp. In Italië eerder dit jaar verbeterde ze zich al met 250pnt, maar dit weekend kwamen er daar weer bijna 300pnt. bij en kwam ze uit op 5.798pnt, wat goed is voor de 14e plaats op de Nederlandse ranglijst aller tijden.

 

Fransen verklaarde na de finish van de 800 meter niet te begrijpen waar de grote progressie vandaan kwam." Ik ben gewoon ontzettend in vorm. Afgezien van mijn horden is alles ontzettend goed gegaan." Toch maakte de atlete het bij het verspringen nog erg spannend. Nadat ze twee keer ongeldig was uitgekomen op de afzetbalk, moest de laatste poging op safe. " De sprong was wel minder dan de voorgaande twee en ik zette af voor de balk, maar toch sprong ik een PR. Geweldig!" 

                                

Door de grote progressie die Fransen t.o.v. vorig jaar heeft geboekt, durft ze langzamerhand te kijken naar de limieten voor de internationale toernooien. "De Olympische Spelen zitten inmiddels in mijn achterhoofd en als ik deze groei in mijn prestaties kan volhouden, moet ik dat kunnen halen." Maar ze wil reëel blijven. " Volgend jaar wil ik me eerst proberen te plaatsen voor het EK in Barcelona. De limiet zal zo rond de 6000 punten liggen. Daar ga ik met mijn trainers een plan voor maken."

 

Op 28 en 29 juni zal Fransen in ieder geval al voor Nederland mogen uitkomen op de Europacup meerkamp in Polen. Maar ook voor het Team Championship in Bergen, Noorwegen, komt de atlete in aanmerking om het Nederlandse tenue bij het hoogspringen aan te trekken. De ploeg zal misschien ook versterking krijgen van Spartaanatletes Romara van Noort op de 4x400 meter en Yvonne Wisse op de 200 meter. De atletiekunie beslist dinsdag over de samenstelling van de Nederlandse ploeg. (bron: AV Spartaan)